Kwiat pustyni

Waris Dirie była modelka w latach 1997 – 2003 ambasadorka ONZ walcząca przeciwko obrzezaniu kobiet. W 2000 roku założyła fundację, która działa na całym świecie, zajmując się uświadamianiem, ochroną zagrożonych dziewcząt i pomocy ofiarom okrutnego rytuału. Jest autorka książek pt. „Córka nomadów”, „Przełamać tabu”, „List do matki” oraz „Czarna kobieta, biały kraj”.

Dzisiejszy wpis poświęcę książce, którą zapewne wielu zna. A mianowicie jest to wzruszająca opowieść o ciekawym życiu autorki  pt. „Kwiat pustyni” napisaną przez Waris Dirie. Kobieta opisuje miejsce, w którym się wychowała. Pięknie pisze o swoich rodzicach i rodzeństwie. Opowiada o tradycjach i zwyczajach panujących w Somalii. Waris pisze o życiu jakie prowadziła mieszkając z rodziną. Jest to dzieciństwo spędzone w koczowniczej rodzinie na terenach ciężkich do życia. Gdy kończy 13 lat ojciec chce wydać ją za mąż, za mężczyznę, który ma ponad 60 lat. Dziewczynka ma zostać jego trzecią żoną. Dzięki matce ucieka nocą od losu, który ją czekał. Aby dotrzeć do babci musi pokonać wiele kilometrów przez pustynię. Wkrótce okazuje się, że jej ciotka mieszkająca w Wielkiej Brytanii potrzebuje pokojówki. Waris wyjeżdża za granicę i zaczyna pracę w domu ciotki. Jednak po kilku latach traci tę pracę, ponieważ wszyscy somalijscy dyplomaci zostają odwołani z powodu wojny domowej w Somalii. Dzięki pomocy obcej dziewczyny zaczyna pracować w barze szybkiej obsługi. Tam zauważa ją znany fotograf. Dziewczyna waha się i nie korzysta z propozycji mężczyzny, ale po przemyśleniu decyduje się, aby pójść porozmawiać. Wkrótce zaczyna dostawać zlecenia. Gdy ma wyjechać z innymi modelkami za granicę i przechodzi przez odprawę paszportową okazuje się, że jej paszport jest nie ważny, i zostaje aresztowana. Aby uzyskać brytyjskie obywatelstwo decyduje się wyjść za mąż. Jak potoczyło się dalsze życie kobiety?

Opowieść jest obrazem życia autorki, która podejmuje walkę o lepsze jutro. Waris jest przykładem tego, że nawet wychowując się na pustyni można zrobić światową karierę. W jej przypadku był potrzebny impuls, aby uciec. Tylko upór, ciężka praca i odrobina szczęścia pomogły jej w odniesieniu sukcesu. Tą książką zaczyna mówić o swoim okaleczeniu i cierpieniu z tym związanym. Jest dla niej okazją, aby rozpocząć rozmowę o okaleczaniu kobiet, które nadal trawa. Rozpoczyna również walkę z tym okrutnym procederem. Historia ta ważna jest ze względu na powagę problemu, o którym wspomina autorka.

Kręcąc film Waris chciała zwrócić uwagę świata na przestępstwo, którego ofiarami padają tysiące małych dziewczynek i dorosłych kobiet. Ekranizacja wiernie odzwierciedla klimat książki, która nosi ten sam tytuł co powieść. W tym miejscu warto wspomnieć o książce pt. „Safa nie okaleczajcie mnie”. Jest to historia dziewczynki, która zagrała w scenie obrzezania w filmie „Kwiat pustyni”. Dziewczyna pochodzi ze skrajnie biednej rodziny, która wychowuje się w slumsie. Opowieść zaczyna się od listu Safy do Waris, która odwiedza ją w rodzinnym mieście. Kobieta poznaje rodzinę dziewczynki. Autorka wspomina o kontrakcie, który mówi o tym, że Safa nie zostanie obrzezana. Jednak jej rodzice mają wątpliwości co do swojej decyzji, ponieważ nie znajdą dla dziewczynki męża. Wkrótce okazuje się, że babka Safy przez lata dokonywała tego brutalnego „rytuału” i wywiera presję na rodziców. W trakcie odwiedzin autorka zyskuje kolejną młodą dziewczynę do walki z tym okrucieństwem. Ochotniczka, która zgłosiła się do pracy w fundacji ma pozostać w Dżibuti.

Książka jest dowodem na to z jakim zaangażowaniem Waris Dirie walczy o każdą dziewczynkę, aby uchronić ją przed tragedią i cierpieniem do końca życia. Historia Safy nadaje walce autorki ludzką twarz. Jesteśmy świadkami ile serca autorka oddaje, aby obronić dziewczynkę przekazując rodzinie podstawowe informacje nt. konsekwencji okaleczenia.