Soraya. Milość groźniejsza niż wojna

„Soraya. Miłość groźniejsza niż wojna” jest oparta na prawdziwej historii młodej Syryjki, która w Turcji szukała schronienia. Autorką jest Meltem Yilmaz turecka dziennikarka. W swoich artykułach zawsze staje po stronie wykluczonych, m. in. narkomanów, prostytutek, niepełnosprawnych i bezdomnych. „Soraya” jest jej debiutem powieściowym.

Miejscem akcji jest Syria, potem akcja przenosi się do Turcji do obozu uchodźców. Główną bohaterką jest Soraya, dziewiętnastoletnia Syryjka. Dziewczyna została znaleziona pod gruzami własnego domu i budzi się w szpitalu polowym. W wojnie traci brata, a jej ojciec zostaje ranny. Jej matka po stracie syna zaczyna chorować. W konsekwencji dziewczyna musi wziąć za nich odpowiedzialność i się nimi zająć. Gdy Soraya odzyskuje przytomność widzi rozpacz i niedolę ludzi, którzy stracili i opłakiwali kogoś bliskiego lub sami cierpieli z powodu obrażeń odniesionych w wojnie. Rodzina po dojściu do siebie trafia do obozu uchodźców w Turcji. Na miejscu dziewczyna zajmuje się rodzicami i chodzi po przydział żywności. Po przybyciu na miejsce dziewczyna musi na własną rękę zapoznać się z zasadami panującymi w obozie. Soraya wraz z rodzicami i innymi uchodźcami prowadzi ciężki los w zamkniętej przestrzeni. Przed wojną brat dziewczyny angażuje się w opozycyjne działania przeciw Asadowi. Mohammad z całej rodziny był największym przeciwnikiem partii Baas. Rodzina, jak wiele innych syryjskich rodzin, pogodziła się ze statusem obywateli drugiej kategorii. Wiara w rewolucję niosła się z domu do domu. Z dnia na dzień powiększały się szeregi opozycji. Jak dalej potoczy się życie Sorayi? Czy jej matka wróci do równowagi psychicznej?

  Książka napisana jest łatwym do zrozumienia językiem. Akcja jest szybka, która do końca trzyma w napięciu. Autorka w swojej debiutanckiej powieści przedstawia życie w obozie uchodźców. Pisarka potrafi przekazać Czytelnikowi emocje i myśli bohaterów. Powieść pokazuje świat współczesnej wojny, która skazuje ludzi na życie w obozach dla uchodźców. Książka jest obrazem życia ludzi mieszkających w obozie. Ludzie są skazani na pomoc kraju, w którym mieści się obóz. Strony powieści pokazują nam niepewność, skrajną biedę i rozpacz ludzi, którzy nie widzą przed sobą lepszego jutra. Mieszkańcy obozu nie mają możliwości wyjścia na zewnątrz. Książka otwiera nam oczy na problemy innych ludzi i na ich cierpienia. Czytając powieść docenia się, że żyjemy w spokojnym kraju.