Auschwitz. Szachy ze śmiercią

 John Donoghue jest autorem licznych artykułów na temat chorób psychicznych, publikowanych q specjalistycznych czasopismach. Mieszka w Liverpoolu. Auschwitz. Szachy ze śmiercią to jedyna powieść jego autorstwa.

SS - Obersturmfurer Paul Maissner przybywa do obozu w Auschwitz wprost z frontu wschodniego. Ciężko ranny podczas walk, może pełnić jedynie funkcje administracyjne. Jego pierwszym i najpilniejszym zadaniem jest wzmocnienie podupadającego morale odbywających służbę w obozie oficerów. Maissner zakłada klub szachowy. Pomysł szybko chwyta, gdyż esesmani mają możliwość obstawiania wyników rozgrywek i zawierania nielegalnych zakładów. Tymczasem do Obersturmfurera trafia informacja, że wśród więźniów także są szachiści, z których jeden, francuski Żyd Emil Clement, z zawodu zegarmistrz, cieszy się opinią niepokonanego... /opis wydawcy/

Lektura ta jest debiutem literackim autora i jego jedynym dziełem. Jest to opowieść o niezwykłej relacji między nazistą a Żydem. To lektura, która stawia trudne pytania o granice przebaczenia i cenę życia przepełnionego goryczą.
Dla mnie jest to jedna z najlepszych powieści historycznych jakie miałam przyjemność czytać Autor płynnie przechodzi między różnymi liniami czasowymi i świetnie je łączy. Mimo trudnego tematu przez książkę się płynie. Akcja z każdą stroną wciąga coraz bardziej. Lektura jest godna uwagi. Tę książkę uważam za bardzo udany debiut literacki.

Dwie twarze

Nina Majewska - Brown absolwentka UAM w Poznaniu, przez lata związana z reklamą i PR - em. Pracowała  agencjach reklamach oraz wydawnictwach, promując największe pióra literatury polskiej i zagranicznej.
Debiutowała w 2015 roku przebojową powieścią Wakacje. Znana z poczytnych powieści obyczajowych, m. in.: Nina, Mąż na niby, Żona na zamówienie, Tylko dla dorosłych, Tylko tu i teraz, ma też na swoim koncie ciepło przyjęty przez czytelników kryminał Grzech.
Efektem jej zainteresowań historią są bestsellerowe powieści Tajemnica z Auschwitz i Anioł życia z Auschwitz.

Ann, żona esesmana, która właśnie przeprowadziła się z dziećmi do Auschwitz, nie potrafi odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Jest przerażona, bo jeszcze nigdy nie widziała ukochanego Hansa tak zmęczonego. Nabiera przekonania, że jego praca musi być naprawdę ciężka i wyczerpująca, mąż stał się bardzo nerwowy. Najbardziej jednak martwi ją to, że nie chce powiedzieć, czym się zajmuje, co budzi w niej jeszcze większy niepokój. Ann nie ma wątpliwości, że ciągłe przebywanie z tymi kryminalistami w pasiakach odbija się na jego zdrowiu.
Po morderczej pracy w obozie Auschwitz esesmani wracali do swoich domów prosto w ramiona stęsknionych żon i dzieci. Tuż za obozowymi drutami uprawiali róże i hodowali króliki, a w ogródkach radośnie poszczekiwały psy.
O ich wygodę dbali więźniowie oraz zmuszana do pracy okoliczna ludność. Pili w pobliskiej kantynie, chodzili do burdelu, wyjeżdżali na urlopy i zakochiwali się w okolicznych dziewczynach. Byli tacy, którym życie tutaj tak przypadło do gustu, że nie chcieli opuszczać Auschwitz, a co niektórzy nawet po wojnie tu wracali. /opis wydawcy/

'Dwie twarze' to sfabularyzowana historia esesmanów 'pracujących' w Auschwitz. A obozie są bezwzględnymi oprawcami i mordercami, a w domu kochającymi, troskliwymi mężami i ojcami. Podczas lektury zastanawiałam się jak to jest możliwie, że można 'połączyć obowiązki w pracy' z obowiązkami rodzinnymi, gdzie esesmani 'zapominają' co dzieje się za drutem kolczastym. Mimo trudnej zawartości czyta się ją bardzo szybko. Jest to książka, która w pierwszym rozdziale przedstawia bardzo ciekawe fakty na temat Hitlera i SS. Są to tematy, o których nie mówiono w szkole na lekcjach historii. Jest to lektura, po którą warto sięgnąć, choćby ze względu na wartość historyczną tej pozycji. Jest to książka godna polecenia.