Dziewczyny z Dubaju

Piotr Krysiak dziennikarz prasowy i telewizyjny. Specjalizuje się w tematyce śledczej i kryminalnej. Publikował m. in. w "Życiu Warszawy", "Super Expressie" i "Wprost". Był szefem serwisów informacyjnych TVP Info, wydawcą i producentem. W latach 2008 - 2016 był współtwórcą i wydawcą popularnych programów telewizyjnych, m/ in. "Woronicza 17" i "Minęła 20". Autor filmów dokumentalnych, m. in. o porwaniu i zabójstwie Krzysztofa Olewnika, reportaży o polskiej mafii czy tajemniczej śmierci Andrzeja Leppera. W 2017 roku ukazała się jego książka "Wyspa Ślepców" - reporterska relacja o pedofilskiej zbrodni na Dominikanie, w którą zamieszani byli dwaj polscy duchowni.

Cały świat należał do nich. Luksusowe jachty, najdroższe hotele, popularne plaże w Dubaju, Cannes czy Saint - Tropez. Kolorowe drinki, narkotyki i seks. Tak wyglądało życie ekskluzywnych prostytutek z Polski. były wśród nich modelki. celebrytki, finalistki konkursów piękności, artystki. Podczas dwumiesięcznego sekswyjazdu potrafiły zarobić nawet kilkaset tysięcy złotych. Ich klientami byli nie tylko biznesmeni czy arabscy książęta, ale także polscy artyści i sportowcy. Spełniały najbardziej skrywane fantazje seksualne bogatych mężczyzn. Nie wszystkie handlowały ciałem na własne życzenie. Wszystkie prowadziły podwójne życie. Miały partnerów, mężów i dzieci. "Dziewczyny z Dubaju" odsłaniają świat dobrze prosperującego i świetnie zorganizowanego seksbiznesu. To świat luksusowych prostytutek i ich klientów, bezwzględnych i przebiegłych sutenerek. To nie jest powieść o miłości. To książka o brudnym świecie ekskluzywnego seksu, narkotyków i ogromnych pieniędzy. To nie jest fikcja literacka...
(opis wydawcy)

Kołysanka z Auschwitz

       „Kołysanka z Auschwitz” jest historią Helene Hannemann - Niemki, żony Roma i matki piątki dzieci. Rodzina wiedzie szczęśliwe i spokojne życie. Małżeństwo żyje nadzieją, że ich dotychczasowy spokój nie zostanie zaburzony, jednak tą sielankę przerywa wizyta policji. Helene ma możliwość być wolną osobą, ponieważ jest Niemką i czystej krwi aryjką, lecz decyduje się pójść do piekła wraz ze swoją rodziną. Gdy wyruszają w drogę nie spodziewają się dokąd jadą i co ich czeka. Po przyjeździe do obozu kobieta ze wszystkich sił stara się chronić swoje dzieci. Gdy do Auschwitz przyjeżdża dr Mengele powierza jej prowadzenie przedszkola. Doktor uznał, że jako Niemka jest najlepszą kandydatką do pełnienia tej funkcji. Gdy przedszkole zaczyna swoje funkcjonowanie kobieta rozpoczyna heroiczną walkę o życie swoich podopiecznych. Choć zdaje sobie sprawę, że los dzieci jest już dawno przesądzony, robi wszystko, aby złagodzić ich cierpienie.

Książka to zbeletryzowana, ale oparta na prawdziwych wydarzeniach opowieść o miłości, nadziei, wytrwałości, sile, chęci do przetrwania w tak niegościnnym i trudnym do życia miejscu. Powieść wzrusza, skłania do refleksji, pokazuje ogrom miłości, jaką matka może darzyć swoje dzieci. Autor opisuje tragedie, jakie w czasie drugiej wojny światowej spotkały ludzi, których kolor skóry czy narodowość określone zostały przez nazistów jako „gorsze”. W książce ukazano jaki ogrom krzywd spotkał najsłabszych, czyli dzieci, które nie były niczemu winne. Escobar pisze o tym, jak łatwo oprawcom przychodziło odbieranie więźniom człowieczeństwa, z jaką pogardą ich traktowano. Jednocześnie treść ukazuje, że jedyną możliwością walki z nazistami była nadzieja i zarażanie nią innych więźniów. Zagłębiając się w opowieść widzimy zaangażowanie, z jakim Helene opiekowała się przedszkolakami, jak każdego dnia starała się odwrócić ich uwagę od okrutnej codzienności, zastępując ją chwilami beztroskiej i niewinnej zabawy. Książka jest godna uwagi każdego kto interesuje się wydarzeniami z drugiej wojny światowej i dla każdego kto chciałby zapoznać się z tematem.

Behawiorysta

TRZYMAJĄCE W NAPIĘCIU DO OSTATNIEGO ZDANIA POŁĄCZENIE THRILLERA Z POWIEŚCIĄ KRYMINALNĄ, JAKIEGO DOTĄD W POLSCE NIE NAPISANO.

        Zamachowiec zajmuje przedszkole, grożąc że zabije wychowawców i dzieci. Policja jest bezsilna, a mężczyzna nie przedstawia żadnych żądań. Nikt nie wie, dlaczego wziął zakładników, anie co zamierza osiągnąć. Sytuację komplikuje fakt, że transmisja na żywo z przedszkola pojawia się w internecie.

         Służby w akcie desperacji proszą o pomoc. Gerarda Edlinga, byłego prokuratora, który został dyscyplinarnie wydalony ze służby. Edling jest specjalistą od kinezyki, działu nauki zajmującego się badaniem komunikacji niewerbalnej. Znany jest nie tylko z ekscentryzmu, ale także z tego, że potrafi rozwiązać każdą sprawę. A przynajmniej dotychczas tak było...

           Rozpoczyna się gra między ścigającym a ściganym, w której tak naprawdę nie wiadomo, kto jest kim.

(opis wydawcy)

To był mój pierwszy kontakt z twórczością Remigiusza Mroza. Do zakupu książki zachęcił mnie ciekawy opis. Zaczynając przygodę z tą historią miałam spore oczekiwania mając nadzieję, że historia przedstawiona przez autora pochłonie mnie bez reszty. Cała akcja toczy się z godziny na godzinę, przez co książka bardzo mi się dłużyła. Powieść napisana jest prostym językiem, podzielona jest na krótkie rozdziały. To co zaproponował autor bardziej nadaje się na scenariusz filmu bądź serialu. Czy sięgnę jeszcze po książki autorstwa Remigiusza Mroza? Czytając książkę stwierdziłam, że twórczość Remigiusza Mroza nie jest dla mnie, lecz jego fanom ta historia może się spodobać.

Dobranoc, Auschwitz

               „Dobranoc, Auschwitz” jest to reportaż o byłych więźniach Auschwitz. To historia pięciu osób. Z treści dowiadujemy się o obozowych przeżyciach, a także o późniejszym życiu bohaterów. Jest to inspirująca opowieść, która daje do myślenia. Z opowieści bohaterów reportażu wyziera walka o życie i godność. Miejscami historia jest przerażająca, a w przypadku jednej z bohaterek kończy się dobrze, lecz wspomnienia obozu - jak dla wszystkich więźniów - pozostają w niej na całe życie. Pani Lidia trafia wraz z mamą do Auschwitz jako 3 - letnie dziecko. Kobieta przeszła przez eksperymenty dra Mengele, które ledwo przeżyła. Pewnego dnia do dziecięcego baraku przychodzi bardzo elegancka kobieta, chcąca pomóc jednemu z dzieci. Lidia jako jedna z najsłabszych podchodzi i przytula się do miękkiego futra, dzięki czemu mała Lidia zostaje uratowana przed śmiercią. Przez całe swoje życie kobieta myśli, że jej biologiczna matka została zamordowana w obozie. Po wielu latach odnajdują się i utrzymują kontakt do końca życia matki.

Mimo wieku więźniowie jeżdżą na spotkania z młodzieżą, są członkami stowarzyszeń i organizacji, które zrzeszają byłych więźniów. Będąc ich członkami czynnie uczestniczą w spotkaniach, a niektórzy z nich zajmują wysokie stanowiska, lecz każdego traktują na równi. Książka napisana bardzo prostym językiem. Reporterzy całkowicie oddają głos więźniom, aby mogli swobodnie opowiedzieć o swoich doświadczeniach i uczuciach.

Zaginione arabskie księżniczki

          Narratorem jest Talal, wieloletni służący w arabskich pałacach królewskich. Mężczyzna pochodzi z Egiptu, z bardzo biednej rodziny. Gdy umiera jego matka, ojciec postanawia sprzedać wszystkie swoje dzieci. Talal zostaje sprzedany w wieku trzynastu lat i trafia do Arabii Saudyjskiej do pałacu samego króla. Chłopak czuje się dumny, że będzie służył samemu królowi, choć zdaje sobie sprawę z tego, że pracodawca nigdy nie dowie się o jego istnieniu. Od tej pory zaczyna zarabiać pieniądze, lecz dla niego to zaszczyt, mogąc to robić. Z biegiem lat zaczyna „awansować” w hierarchii służących. Dzięki tym awansom ma zaszczyt być opiekunem męskich członków rodziny. Pracując dla rodziny królewskiej poznaje straszne sekrety dotyczące traktowania księżniczek. Czasem jest świadkiem tego jak podle i brutalnie są traktowane. Po "nieposłusznych" księżniczkach, które zostały zgładzone usuwa się wszelkie ślady z pałacowych rejestrów, a nawet najbliższym zabrania się o nich pamiętać. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że takich podłości dopuszczają się osoby, które powinny je chronić. Według tej kultury to mężczyzna powinien opiekować się swoją matką, siostrą i żoną. Mając „władzę” nad najbliższymi dla siebie kobietami wykorzystują to, aby karać je za najmniejsze „przewinienie”, np. jedną z księżniczek ukarano za prowadzenie pamiętnika i posiadanie książek o sztuce. Księżniczka pragnęła studiować sztukę w Wielkiej Brytanii, lecz jej ojciec uznał, że zatrudni nauczycielkę, aby spełnić jej marzenie. Kobieta bardzo pilnie uczyła się, lecz po śmierci ojca musiała ukrywać swoją pasję przed mężem i bratem, lecz na nieszczęście tajemnica została odkryta. Największą zgrozą napawa to iż oprawcy w czasie wymierzania „kary” cytują Koran, pozwalając sobie na własną interpretację. W „postępowaniu” uczestniczy były mąż księżniczki będący muttawą (policja obyczajowo – religijna), który przez jej brata i wuja uważany jest za „fachowca” w tej dziedzinie. Okrucieństwo i niesprawiedliwość w postępowaniu mężczyzn porusza do głębi, a grozy dodaje fakt, że tak zachowują się ludzie, w których towarzystwie te kobiety powinny czuć się bezpiecznie.

Jest to trudna, bezkompromisowa i szczera lektura dająca do myślenia. Uczy także docenić to gdzie się urodziliśmy i co mamy. Ta książka powoduje wstrząs emocjonalny. Po przeczytaniu ciężko pozbierać myśli. Lekturę można polecić tym, którym ten świat wydaje się fascynujący i bajkowy, a także tym, którzy są zainteresowani kulturą Wschodu. Jest to świat gdzie rządzi pieniądz i władza, a uczucia ludzi się nie liczą. Książka to przejmujący obraz tego w jak duży błędzie żyją osoby, które myślą, że życie księżniczki jest usłane różami. Jednocześnie ta pozycja uświadamia jak przerażająca prawda kryje się za niewyobrażalnym bogactwem. Prawda, na którą wielu z nas nie jest gotowa.

Jak podrywają szejkowie
Była arabską stewardesą