Szofer arabskich bogaczy

Opowieść snuje Liam. Z powodu śmierci ojca mężczyzna miał dość trudne i buntownicze dzieciństwo i wczesną młodość. Liam jest kierowcą bogaczy i arabskich arystokratów.

Kierowcy tej grupy klientów proszeni są o różne usługi, otrzymują przedziwne życzenia do wykonania. Zaskakiwani są także dziwnymi i nieoczekiwanymi zachowaniami, jednocześnie stając się świadkami sytuacji na granicy prawa. Po wielu latach pracy Liam jest świadomy jest tego, że jego bogaci klienci jeszcze nie raz go zaskoczą. Wykonując swoją pracę mężczyzna był świadkiem wielu historii, czasem bardzo trudnych i smutnych.

Dla mnie jest to jedna z mocniejszych książek pana Margielewskiego. Powodem takiego twierdzenia jest to, że narrator opowiada o dzieciach, które wsparł rozmową i wspólnym czasem. Bardzo uderzające jest też to, że te dzieci mają dosłownie wszystko, ale brakuje im rodzicielskiej uwagi, miłości i rozmowy. Fascynuje mnie, że Liam potrafił wyczuć potrzebę rozmowy i spędzenia z kimś czasu. Szczególnie miał talent do wyczuwania tej potrzeby w dzieciach, dlatego, że sam bardzo wcześnie stracił ojca, a potem miał wspaniałego ojczyma. Bardzo lubię gdy w treści książki można zauważyć w postaciach empatię i wyczulenie na potrzeby innych mimo, że nie mówią o tym wprost. Uważam, że autor ma ogromny talent do przedstawiania emocji bohaterów swoich książek.

Podsumowując, jest to odpowiednia lektura dla osób, które interesują się Bliskim Wschodem. Autor kolejny raz udowadnia, że pod przykrywką turystycznego kraju kryje się system oparty na wyzysku i władzy absolutnej. Jest to książka, którą czyta się bardzo szybko. Czytając można odczuć wdzięczność, że nie jesteśmy zmuszeni siedzieć za kierownicą tamtego samochodu. Podziwiam autora za to, że ma odwagę pisać o tak trudnych sprawach, gdzie ludzie których to dotyczy nie chcą aby to ujrzało światło dzienne.

Jak porywają szejkowie
Piekło kobiet Iranu
Zaginiony arabski książę
Handlarze arabskich niewolników
Luksus arabskich pałaców

Arabska klątwa

'Arabska klątwa' to 18 - sty i niestety ostatni tom 'Orientalnej sagi'. Saga traktuje o kobietach z rodziny Salimi i Goldman.

Główną bohaterką jest Dorota, nestorka rodu Salimich. Dorota jest kobietą o burzliwej i nietuzinkowej przeszłości. Przez całe swoje życie przeszła bardzo wiele. Jej historia zaczyna się w dniu 18 - tych urodzin, gdy na dyskotece poznaje przystojnego Libijczyka Ahmeda, w którym zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Kobieta ma z nim dwie córki, Marysię i Darię. Za sprawą knowań Ahmeda doświadczają mnóstwa trudnych chwil, włącznie z wieloletnią rozłąką. Nestorka doczekuje się wnuków, które dają jej szczęście i rekompensują ciężkie przeżycia. Lecz dzieci i wnuki dostarczają matce równie mocnych wrażeń jak jej własne. Życie uczuciowe Doroty także nie ustępuje innym dziedzinom jej życia. Dorota wraz z rodziną podróżuje i mieszka w różnych częściach świata i poznaje ludzi wraz z tym co z nimi związane.

Akcja toczy się głównie w Arabii Saudyjskiej. Główna bohaterka spędza tam sporo czasu dzięki zięciowi Hamidowi i mężowi, wieloletniemu ministrowi zdrowia. Autorka w ostatnim tomie rozwiązuje wiele niewyjaśnionych sytuacji, dzięki czemu przy tak długiej sadze, do ostatniej części zachowała dynamikę akcji i relacji między bohaterami. Charakter postaci też pozostaje dynamiczny, a momentami dość chwiejny. Jak pozostałe części napisana jest prostym językiem, który urzeka. Uważam, że warto było być z bohaterami od samego początku i patrzeć jak się zmieniają. Bardzo przywiązałam się do przedstawionych przez autorkę postaci. Az szkoda się rozstać, lecz liczę, że kolejne powieści są tak samo wciągające jak 'Orientalna saga'. Tradycyjnie w tej części autorka przedstawiła umieścić, m. in. genezę postaci, słowniczek pojęć i wiedzę na temat krajów, w których toczy się akcja. Jest również spis tomów wchodzących w skład sagi. Znajdują się również drzewa genealogiczne rodzin Salimi i Goldmanów. Dzięki tym wszystkim informacjom mogą odnaleźć się osoby, które postanowią rozpocząć przygodę z 'Orientalną sagą'.

Orientalna saga
Arabski syn
Arabski książę
Arabska wendeta
Arabska kochanka
Arabska ofiara
Arabskie łzy

Arabskie opowieści

Perska czułość

'Perska miłość' jest 9 tomem cyklu 'Perska miłość'.
Akcja powieści toczy się w Polsce i w Egipcie. W tej części sagi wracamy do losów Lidki oraz jej męża i dzieci. Lidka po niepowodzeniach w pracy musi pójść na przymusowy urlop. Aby rozładować atmosferę Marek, mąż Lidki, proponuje zagraniczny wyjazd. Zwiedzają wiele historycznych zabytków. W między czasie poznają Ilonę i Pawła. Obie rodziny zaprzyjaźniają się i postanawiają wspólnie zwiedzić Egipt. Lidka i Marek wbrew swojej woli zostają wplatani w romans Ilony z przystojnym Egipcjaninem. Para musi zachować tę wiedzę w tajemnicy, aby nie zranić jej męża i nie pogłębiać kryzysu małżeńskiego. Jak zakończy się płomienny romans Ilony i czy uda się uratować jej małżeństwo?
Bardzo podobało mi się, że autorka wybrała na miejsce akcji Egipt. W treści książki jest mnóstwo historycznych opisów i pod to jest poprowadzony plan wycieczki. Tę część można polecić osobom, które lubią w trakcie akcji poczytać ciekawostki o miejscu, w którym toczy się akcja. Kolejnym plusem jest to, że autorka promuje wierność małżeńską, a jednocześnie próbuje usprawiedliwić zdradę. Główna bohaterka ma dużo swoich przemyśleń na temat zachowań Ilony. Gdyby autorka zdecydowała się umieścić przemyślenia Lidki w postaci dialogów, to myślę, że treść powieści mogłaby być ciekawsza i bardziej dynamiczna. Relacje między bohaterami opisane są bez żadnych kłótni i problemów. Mało prawdopodobne jest aby tak szybko zaprzyjaźnić się tak szybko z obcymi sobie ludźmi. Mimo, że są sobie całkiem obcy znajdują wspólny język, bo okazuje się, że mają wspólną ich pasją jest historia starożytnego Egiptu.
Tego typu książki pomagają mi przezwyciężyć zastój czytelniczy, ponieważ prosta treść i szybka akcja pomagają w czytaniu, zwłaszcza po trudniejszych lekturach.

Zhańbiona żona szejka
Jestem żoną szejka
Jestem jedną z żon
Uciekłam z arabskiego burdelu
Perska wytrwałość

Hrabia Monte Christo

Głównym bohaterem powieści jest Edmund Dantes, młody marynarz statku handlowego. Pewnego dnia wraca do domu z długiej podróży, po której chłopak przekazuje smutną wiadomość o śmierci kapitana statku 'Faraon'. Podczas urlopu Edmund spełnia ostatnią wolę zmarłego kapitana i dostarcza tajemniczy list. Edmund odwiedza także swojego ojca i ukochaną narzeczoną, z którą chce się ożenić. W między czasie okazuje się, że jego towarzysze chcą, aby został kapitanem za ich zmarłego dowódcę. Towarzyszom Dantesa nie przeszkadza, że jest młody i brakuje mu jeszcze doświadczenia. Po jakimś czasie wychodzą pewne fakty, o których Edmund nie miał pojęcia i w ten sposób został wplatany w spisek przez który wylądował w więzieniu na wiele lat. Po 14 lata udaje mu się uciec i cudem przeżywa. Po tak długim czasie niewoli znika w nim młodzieńcza naiwność i pojawia się żądny zemsty hrabia Monte Christo.
Przed przeczytaniem 'Hrabiego Monte Christo' słyszałam o nim wiele dobrego. Mimo, że historia została napisana w XIX wieku bardzo dobrze się ją czyta. Jest napisana pięknym językiem, co ułatwia czytania. Książka zawiera mnóstwo opisów sytuacji, co pomaga w zrozumieniu dialogów. Rozmowy między bohaterami odzwierciedlają czasy w jakich powstała historia. Opisy doskonale działają na wyobraźnię, przynajmniej u mnie tak było. Dialogi uzupełniają opisy sytuacji, dzięki nim możemy sobie wyobrazić wygląd bohaterów i ich stroje, a także ton głosu czy wyraz twarzy. Autor świetnie przedstawił relacje między bohaterami i ich charaktery. Co do wątku miłosnego, to fajnie, że autor ograniczył do absolutnego minimum i skupił się na głównym bohaterze i wydarzeniach wokół niego. Na początku wydawało mi się, że wiele wydarzeń nie ma sensu, ale im dalej zagłębiałam się w historię to wszystko zaczynało się układać w odpowiedni sposób. Bałam się też, że przy takiej grubości będę miała problem z zapamiętaniem i łączeniem wątków, ale bardzo miło się zaskoczyłam, że jednak mi się udało. Pierwszy raz miałam styczność z klasyką literatury francuskiej, a w ogóle z literaturą francuską, mimo to bardzo dobrze wspominam czas z tą historią. Co do akcji powieści - trzymała w napięciu. Tempo akcji sprawił, że nie domyślałam się kontynuacji różnych sytuacji czy zakończenia całej historii, co już mi się przytrafiło. Bardzo doceniam to, że autor poprowadził w ten sposób tę powieść. Jest to całkiem inna książka od tego co zwykle czytam, dlatego z czystym sumieniem mogę polecić tę historię.

Dzieci getta

 'Dzieci getta' to pięć rozmów z ludźmi, którzy przeżyli II wojnę światową. Łączą ich dwie rzeczy. Pierwsza to, że są Żydami, a druga, że przebywali w gettach rozsianych po całej Polsce i cudem udało im się przeżyć. Są to trudne historie wojenne, tym bardziej, że dotyczą dzieci. Ci ludzie w dzieciństwie mieli niejako szczęście w nieszczęściu, dlatego, że przez część wojny i pobytu w getcie mieli przy sobie kogoś bliskiego dorosłego. Czasem zbieg okoliczności pozwolił im przeżyć. Rozmówcy pani Magdy Łucyan opowiadają o swojej rodzinie, o emocjach towarzyszących im podczas opisywanych wydarzeń. Wspominają również ile rozumieli jako dzieci i jak to wpłynęło na ich późniejsze życie.
Jak każda książka tego typu jest ciężka, bo dotyczy prawdziwych ludzi, ich przeżyć, emocji i uczuć. Dzięki uprzejmości bohaterów dowiadujemy się o wielu tragicznych szczegółach, które spotkały ich podczas wojny i pobytu w getcie. Poznajemy także przedwojenne i powojenne losy osób udzielających wywiadu. Każdy został poproszony o przesłanie na koniec swojej historii. Przesłanie to miało zawierać to co każdy chciałby przekazać naszemu pokoleniu. Jak każdy reportaż, także i ten warto polecić, dlatego, że rozmowy w tej serii przeprowadzone są z ostatnimi żyjącymi świadkami historii. Od takich ludzi warto uczyć się historii, bo znają wojnę z własnej perspektywy zwykłego człowieka, którego dotknęła wielka polityka. Bardzo lubię czytać o przeżyciach ludzi, którzy na własnym przykładzie przeżyli różne wydarzenia historyczne, o których uczyłam się na lekcjach historii w szkole i o których dowiedziałam się z własnych poszukiwań. Szczerze polecam ten reportaż i 'Prawdziwe historie' - serię, z której pochodzi.

Powstańcy
Dzieci Hitlera

We władzy szejka

 'We władzy szejka' to drugi tom serii 'Kulisy zakazanych związków'. Akcja toczy się w Polsce, Wielkiej Brytanii i Jemenie. Tym razem jest to historia Polki - Zosi. Zosia jest nauczycielką, a jej marzeniem jest wyjazd za granicę. W końcu jej pragnienie spełnia się i wyjeżdża do Anglii. Tam poznaje Jemeńczyka imieniem Samir i układa sobie z nim życie. W pewnym momencie mężczyzna dostaje wiadomość o chorobie ojca, który przed śmiercią chciałby się z nim zobaczyć i porozmawiać ostatni raz. Czy mężczyzna zdecyduje się wyjechać do Jemenu na spotkanie z ojcem?
Drugi tom sagi 'Kulisy zakazanych związków' bardzo mnie zaskoczył, bo myślałam, że raczej będzie kontynuacją historii z pierwszej części. I tym bardziej cieszę się, że ten tom nie spełnił moich oczekiwań. Dzięki temu byłam mile zaskoczona treścią i chętniej sięgnę po kolejny tom. Mam nadzieje, że moje zaskoczenie utrzyma się podczas czytania kolejnych części serii. Drugi tom równa się kolejnym emocjom, znakom zapytania, nowym miejscom, nowym romansom. Tutaj również się nie zawiodłam, bo nie spodziewałam się, że autor w procesie twórczym zdecyduje się połączyć ze sobą konkretnych bohaterów. W dalszym ciągu urząd jako miejsce akcji jest dla mnie nowością a jednocześnie dość ciekawym zabiegiem. Tym bardziej, że mam świadomość, że życie i praca były dla autora jedynie inspiracją do powstania tej serii. Proste słownictwo doskonale odzwierciedla emocje bohaterów i relacje między nimi. Trudne wydarzenia są bardziej wyraziste i zapadają w pamięć na dłużej. Na końcu książki autor zamieścił słowniczek pojęć, co ułatwia czytanie i zrozumienie osobom, które mają pierwszy raz styczność z tego typu literaturą. Jeśli ktoś szuka odmiany i chciałby zacząć przygodę z Orientem to ta seria jest doskonała aby po nią sięgnąć. Osoby początkujące na pewno się nie zawiodą.

Islamskie fatum

Kobieta w Watykanie

 'Kobieta w Watykanie' jest reportażem napisanym przez Polkę, Magdalenę Wolińską - Riedi. Autorka jest dziennikarką, a także żoną szwajcarskiego gwardzisty. W treści książki znajdziemy rozdział o Gwardii Szwajcarskiej, a później znajdziemy więcej informacji o tej formacji. Kobieta oprowadza nas po Watykanie od środka, tzn. pisze głównie o życiu jakie prowadziła za murem najmniejszego państwa świata. Co bardzo ważne zwraca uwagę na dokumenty jakie musi posiadać obywatel Państwa Watykańskiego. Autorka w treść swojej książki wplata historyczne ciekawostki nt. Watykanu, chociaż historia Watykanu to jednocześnie historia Kościoła Katolickiego i papiestwa. Dowiadujemy się o bramach wjazdowych, które jak się okazuje, są dziełami sztuki. Wg mnie bardzo nietypowym fragmentem reportażu są informacje o punktach usługowych na terenie Państwa Watykańskiego i kto może tam wejść. Ta książka była dla mnie jedną wielką ciekawostką. Reportaż zrobił na mnie bardzo duże wrażenie ze względu na sporą dawkę wiedzy. Nie spodziewałam się, że w tak krótkiej książce można zawrzeć aż tyle informacji. Autorka między wierszami zawarła swoje przeżycia i emocje związane z sąsiedztwem papieża i innych dostojników Kościoła Katolickiego. Po krótce dowiemy się też jak to jest być żoną gwardzisty. Dzięki przystępnemu językowi bardzo dobrze i szybko czytało się tę pozycję, Polecam każdemu kto interesuje się historią Kościoła, papiestwa i chrześcijaństwa, a także wszystkim którzy chcieliby zacząć przygodę z tego typu literaturą.