Rosyjska namiętność

„Rosyjska namiętność” opisuje życie Caroliny Codiny Niemyskiej. Część jej dzieciństwa upłynęła na występach rodziców. Gdy wyjeżdżali w trasę ten czas spędzając u dziadków – w zależności od pory roku – na Kaukazie lub w Odessie. Jednak jej dziecięce lata były bardzo szczęśliwe. Gdy jej dziadek Władysław umiera wyjeżdżają do Nowego Jorku. Lina wówczas ma 10 lat. Rodzina Niemyskich bardzo dobrze radzi sobie na emigracji – poznają nowych ludzi, nadal dają publiczne występy. Dekadę później dziewczyna wraz z matką wychodzi na koncert do Canegie Hall, gdzie zachwyca się muzyką młodego, dobrze zapowiadającego się kompozytora Siergieja Prokofiewa. Po kilku tygodniach Lina zostaje zaproszona przez państwa Stahl na recital w Aeolian Hall. Po występie Prokofiew odnajduje Linę i po raz pierwszy ze sobą rozmawiają. Dzięki uprzejmości państwa Stahl, Lina i Siergiej mogą zacząć cotygodniowe spotkania w ich domu, które stają się ich rytuałem. Z czasem ich znajomość rozwija się. Po kilku latach znajomości decydują się na wyjazd do Paryża. Gdy ich życie w obcym kraju stabilizuje się para postanawia się pobrać. Wkrótce po ślubie rodzi im się pierwszy syn.

Życie zawodowe Siergieja nabiera tempa, więc mężczyzna prosi Linę, aby została jego tłumaczką, pracując m. in. nad tłumaczeniem jego librett. Od zawsze Lina marzyła, aby pójść w ślady matki i zostać śpiewaczką. Kobieta na codziennie ćwiczy swój głos pod okiem profesjonalnego nauczyciela. Życie towarzyskie pary toczy się wśród paryskich artystów, m. in. pisarzy, muzyków, projektantów i kompozytorów. Taki styl życia wiązał się z bywaniem na premierach i koncertach oraz spotkaniach towarzyskich odbywających się po występie. Wśród spływających zaproszeń na koncerty pojawiły się także propozycje trasy po Związku Radzieckim. Po przemyśleniu małżeństwo decyduje się na wyjazd, gdzie Siergiej odnosi spektakularny sukces. Spędzając ten czas w Rosji na występach spotykają się z „wyreżyserowaną” gościnnością. Ich czas po między koncertami jest wypełniony spotkaniami i wycieczkami. Gdy trasa koncertowa po ZSRR dobiega końca wracają do Paryża. Tam ich życie wraca do normy. Wkrótce po powrocie ponownie zaczynają spływać zaproszenia na występy, ale tym razem władze proponują Prokofiewowi stały pobyt. Małżeństwo decyduje się na powrót do Rosji. Z czasem ich szczęśliwe życie zaczyna się zmieniać. Lina nadal towarzyszy mężowi w jego występach, lecz wkrótce spotyka córkę wysoko postawionego członka partii komunistycznej. Między nimi rozpoczyna się romans. Po kilku miesiącach Lina dowiaduję się o zdradzie męża. Mężczyzna opuszcza rodzinę. Następnie okazuje się, że Siergiej wziął ślub ze swoją kochanką. Lina zmaga się z samotnym wychowaniem synów. Wkrótce kobieta zostaje aresztowana i uwięziona na Łubiance. Okazuje się, że jest podejrzana o szpiegostwo na rzecz obcego państwa. Po kilku miesiącach spędzonych na Łubiance przenoszą ją do więzienia o zaostrzonym rygorze, gdzie spędza kolejne trudne miesiące. Aby zakończyć jej pobyt w więzieniu zapada wyrok skazujący, według którego ma spędzić 20 lat w łagrze.

Akcja powieści toczy się w Nowym Jorku, Paryżu, Moskwie i w łagrze. Książka napisana jest pięknym językiem. Powieść – jak każda książka Reyes Monforte – oparta jest na faktach. Opowieść toczy się na tle ważnych wydarzeń historycznych. Czytając powieść można pozazdrościć Linie bardzo ciekawego życia, które od dziecka spędzała wśród elity artystycznej, a także podróży, na które w tamtych czasach mogli pozwolić sobie tylko nieliczni. Jest to historia kobiety, która miała wspaniałe i wyjątkowe życie. Miała okazję żyć u boku wielkiego kompozytora, którego darzyła dozgonną miłością. Jej miłość była silniejsza niż zdrada i tortury. Dla miłości kobieta rezygnuje ze swojego największego marzenia, czyli bycia śpiewaczką. Lina (Carolina Codina Niemyska) wspierała męża w jego karierze równocześnie wychowując ich synów. Była kobietą piękną, dobrą, zdolną, silną, dumną i wytrwałą. Lina otoczona przez dotychczasowe życie luksusem okazała się damą do końca. Mimo nieludzkich tortur i niewoli zniosła to upokorzenie z dumą. Swej roli w łagrze podołała równie dobrze jak na salonach wśród artystycznej elity. Burzliwe losy pary na tle niespokojnej Europy opisane są w sposób wyczerpujący i autentyczny. Na przykładzie Prokofiewów widać jak polityka naznaczyła życie ludzi, którzy od niej uciekali. Jak bardzo kładła się cieniem na pracę i twórczość artystów, którzy musieli swoje pomysły podporządkować ideologii. Aparat radzieckiej władzy nie miał litości, nawet nad tym, których dziełami się zachwycał.

Niewierna
Burka miłości
Pocałunki piasku
Okrutna miłość
Ukryta róża