Piekło kobiet Iranu

„Piekło kobiet Iranu” jest to kolejna książka Marcina Margielewskiego. Bardzo podobało mi się połączenie historii Iranu z historią zwykłych ludzi. Autor bardzo sprytnie i gładko łączy te dwie rzeczy. Być może książka nie skupia się bezpośrednio na sytuacji kobiet, ale autor podjął dobrą decyzję krótko przedstawiając historię Iranu, dlatego, że pomaga to w zrozumieniu dlaczego Iran wygląda dzisiaj tak a nie inaczej. Dla osób, które nie są zorientowane w historii tego kraju bardzo pomogą historyczne fragmenty – mnie również bardzo to pomogło, mimo, że jakieś niewielkie zorientowanie już miałam. Jak zwykle bardziej niż historia wciągnęły mnie ludzkie losy. Czyli jak ludzie żyli za rządów ostatnich szachów i jak zmienili ich funkcjonowanie przywódcy religijni. Naród irański ma za sobą wiele rewolucji. Dzięki historii mieszkańców dowiedziałam się jakie mieli odczucia i poglądy na temat rządzących. Tak jak pozostałe książki czyta się szybko, mimo trudnych tematów. Gdyby ktoś mnie zapytał, którą książkę mogę polecić miałabym z tym spory problem. Dlatego, że każda książka autorstwa Marcina Margielewskiego warta jest uwagi.

Jak podrywają szejkowie
Była arabską stewardesą
Zaginione arabskie księżniczki
Zaginiony arabski książę

Podsumowanie 2023

 W tym roku chciałabym podzielić się z wami nie tylko książkami jakie przeczytałam, ale także serialami i filmem, które obejrzałam. Ten rok kończę z osiemnastoma książkami (= 7158 stron), sześcioma serialami i jednym filmem na koncie. Mój TBR na 2023 rok został częściowo zrealizowany, z czego się cieszę. Mam nadzieję, że uda się sięgnąć po te książki w najbliższym czasie, które miałam zamiar przeczytać w minionym roku. Nigdy nie zdarzyło mi się, aby obejrzeć aż tyle seriali w jednym roku. Jestem bardzo usatysfakcjonowana jakością seriali i filmu. Zwykle oglądam jeden serial raz na kilka lat. Lubię także wracać do filmów i seriali, które znam. Powroty również zdarzają mi się raz na kilka lat. Jednym z filmów, do których lubię wracać jest to film „Znachor” (wersja z 1982 roku w reżyserii Jerzego Hoffmana) na podstawie powieści Tadeusza Dołęgi – Mostowicza o tym samym tytule. Jeśli chodzi o książkę jest to trylogia (Znachor, Profesor Wilczur, Testament Profesora Wilczura, którego niestety nie udało mi się jeszcze przeczytać). Od lat bardzo lubię kostiumowe filmy i seriale. Choć serial pt. „Kalifat” rozgrywa się we współczesnych nam czasach (część serialu „Dom pod Dwoma Orłami” też). Mam nadzieję, że w nadchodzącym roku uda mi się obejrzeć jakiś ciekawy serial. Jeśli tak to pojawi się kolejna lista seriali i filmów, które obejrzałam. Jak zauważyliście po książkach po jakie sięgam tematyka seriali nie powinna was zaskoczyć. Jeśli chodzi o książki to również ich jakość jest dla mnie satysfakcjonująca. Oczywiście zapraszam do zapoznania się z recenzjami tegorocznych lektur, jak i z poprzednimi wpisami na moim blogu.

Oto lista tegorocznych lektur:

1) Pocztówki ze Wschodu
2) Kłamstwa arabskich szejków
3) Imperium małych piekieł
4) Anioły i demony
5) O chłopcu, który poszedł z tatą do Auschwitz
6) Islamskie fatum
7) Mały Oświęcim
8) Jestem jedną z żon
9) Zaginiony arabski książę
10) Marina
11) Dzieci z Pawiaka
12) Przeżyć. Droga dziewczyny z Korei Północnej do wolności
13) Arabska ofiara
14) Sabotażysta z Auschwitz
15) Bułgaria. Złoto i rakija
16) Łowczyni
17) Piekło kobiet Iranu
18) Dobry doktor z Warszawy

Obejrzane seriale i film:

1) Dom pod Dwoma Orłami
2) Mehmed Zdobywca
3) Polowanie na ćmy
4) Wspaniałe stulecie. Sułtanka Kosem
5) Kalifat
6) Krawcowa z Madrytu
7) Dom pod Dwoma Orłami. Kłamstwa Zofii

Podsumowanie 2020
Podsumowanie 2021
Podsumowanie 2022