Łowczyni

„Łowczyni” to powieść historyczna, która opowiada historię nazistowskiej zbrodniarki. Historia inspirowana jest dwiema prawdziwymi postaciami. Całą historię poznajemy z perspektywy trzech osób – Jordan, Iana i Niny. Losy Jordan i Iana toczą się jakby równolegle. Jordan jest nastolatką, która robi mnóstwo zdjęć i marzy aby być sławną fotografką. Nawet wymyśla dla siebie pseudonim. Dzięki fotografii dziewczyna odkrywa coś niepokojącego w partnerce ojca. Wszystko zaczyna się od tego jednego zdjęcia, które Jordan wykonała w trakcie prozaicznej, codziennej czynności. Nina opowiada swoje życie od czasów wojny, gdy uciekła znad jeziora Bajkał aż do latania w trakcie wojny. Dziewczyna staje się jedną z najlepszych pilotek, dzięki czemu zostaje porucznikiem lotnictwa.
Ciężko mi zebrać myśli, dlatego, że ta powieść była aż tak dobra. Nie mogłam się oderwać od czytania. Mimo grubości akcja jest bardzo szybka i każdy rozdział wnosi coś do akcji. Na samym początku można domyślić się kto jest tytułową Łowczynią, ale absolutnie to nie jest minusem – przynajmniej nie dla mnie. W trakcie czytania przyglądałam się temu jak autorka wykreowała główną postać, która została bardzo dobrze przedstawiona. Autorka doskonale opisała portret psychologiczny i charakter głównej bohaterki. Nikt z jej najbliższego otoczenia niczego się nie domyśla. Pozostali bohaterowie są tak samo charyzmatyczni, z mocnymi charakterami. To historia osób, które w normalnych warunkach najprawdopodobniej nigdy by się nie spotkały. Połączył ich wspólny cel – polowanie na bezwzględną nazistkę. Ta powieść jest bardzo dobrym materiałem na film. Uważam, że na podstawie opisów powstałaby równie fascynująca scenografia. Autorka bardzo umiejętnie łączy i przechodzi między liniami czasowymi. Kate Quinn świetnie opowiedziała o tym jak poznali się główni bohaterowie i w perfekcyjny sposób połączyła te wątki.
Jest to pierwsza powieść pióra Kate Quinn, którą przeczytałam i jestem pozytywnie zaskoczona. Słownictwo i konstrukcja książki są bardzo wciągające. Książka jest dość pokaźnych rozmiarów, ale nie należy się jej bać, bo historia jest naprawdę wciągająca i bardzo dużo się w niej dzieje. Jestem już jakiś czas po lekturze, ale ta powieść będzie do mnie wracała jeszcze bardzo długo. Serdecznie polecam.

Bułgaria. Złoto i rakija

„Bułgaria. Złoto i rakija” jest to reportaż autorstwa Magdaleny Genow o Bułgarii. Autorka jest w połowie Polką, a w połowie Bułgarką, wychowaną w Polsce. Książka zawiera mnóstwo informacji o bardzo bogatej historii Bułgarii, jedzeniu, napojach i tradycjach. Autorka pisze też o samych Bułgarach. Sporo miejsca poświęca także swojej rodzinie, zwłaszcza tej bułgarskiej części. Dla mnie najciekawszym wątkiem (i dużym plusem książki) było wspomnienie o Imperium Osmańskim. Jeśli ktoś chciałby dowiedzieć się jaki wpływ Imperium miało na Bułgarię to warto się zapoznać z treścią reportażu. Szczególnie o władzy sułtana nad terytorium należącym do Bułgarii, skąd sprowadzano ludzi do osmańskiej armii. Autorka wspomina również o wymaganiach wobec przyszłych rekrutów. W ten sposób wiele rodziców straciło na zawsze swoich synów. Ten fragment był dla mnie bardzo wartościowy (jako fanki „Wspaniałego stulecia”). Dzięki niemu zdobyłam informacje na nurtujące mnie pytania. Z treści tego fragmentu wynika, że Imperium Osmańskie i Turcy mieli ogromny wpływ na ten kraj, także na jego współczesny język. Inne aspekty historyczne opisane przez autorkę były równie ciekawe. Dla mnie właściwie książka mogłaby opierać się tylko na historii. Jeżeli ktoś lubi mieć w jednej książce poruszonych tyle aspektów to polecam, jednak dla mnie było tego za dużo. Niemniej w trakcie czytania okazało się, że niewiele wiem o tym niewielkim kraju. Moim zdaniem autorka robiła zbyt dużo osobistych wycieczek, co mnie trochę męczyło i nudziło. Myślę, że każda osoba, która przeczyta ten reportaż znajdzie coś ciekawego dla siebie.

Sabotażysta z Auschwitz

„Sabotażysta z Auschwitz” jest to historia brytyjskiego jeńca wojennego w obozie koncentracyjnym Auschwitz. Narratorem jest Arthur, młody brytyjski żołnierz. Główny bohater dostaje się do armii, a swoją służbę zaczyna jako kierowca. Gdy jego zdrowie się poprawia trafia na front. Następnie wraz z innymi żołnierzami trafia do obozu jako jeniec wojenny. Tam jest świadkiem wielu okropieństw esesmanów wobec więźniów. Arthur, jak wielu jeńców wojennych, był zmuszany do niewolniczej pracy. Treść zawiera również krótkie historie innych jeńców wojennych. Zamieszczono także listę żołnierzy brytyjskich i Wspólnoty Brytyjskiej, którzy byli świadkami Holocaustu w Auschwitz. Na końcu książki znajdują się też zdjęcia z obozu.
Pierwszy raz trafiłam na lekturę, w której swoją historię przedstawia żołnierz. Treść książki jest bardzo prosto sformułowana, przez co na pierwszy plan wychodzą emocje towarzyszące Arthurowi podczas pobytu w Auschwitz. Jest to bardzo ciekawa propozycja dla osób zainteresowanych niemieckimi obozami koncentracyjnymi, a także dla tych którzy dopiero zaczynają przygodę z tą tematyką lub chcą sięgnąć po nią z ciekawości. Książka jest godna polecenia dlatego, że mało wiadomo o losach brytyjskich jeńców wojennych. Dzięki temu, że Arthur Dodd postanowił opowiedzieć co przeżył w trakcie niemieckiej niewoli mamy kolejne spojrzenie na temat Holocaustu. Uporanie się z tym co zobaczył zajęło mu 50 lat. Polecam.

Przeżyć. Droga dziewczyny z Korei Północnej do wolności

„Przeżyć. Droga dziewczyny z Korei Północnej do wolności” opowieść o swoim życiu snuje Yeonmi Park, północnokoreańska uciekinierka. Jest to bardzo trudna historia młodej dziewczyny, która miała bardzo ciężkie dzieciństwo i wczesną młodość. Autorka opowiada jak duży wpływ na życie obywateli ma pochodzenie. Bardzo liczą się wpływy, pieniądze i rodzina. Nie liczy się indywidualność, a grupa w której się żyje. Jedno „przewinienie” lub „podejrzenie” członka rodziny może obniżyć poziom życia całej rodziny, a nawet całej społeczności czy znajomych „winnego”. Najważniejsza jest wierność reżimowi i traktowanie dyktatora niemal jak Boga. Obywatele żyją w przeświadczeniu, że reżim zna każdą ich myśl. Koreańczycy zdobywają uznawana za nielegalne w ich kraju filmy z zagranicy. Za znalezienie takich nagrań grożą surowe konsekwencje. Tak samo się ma sytuacja z ucieczką, za którą grozi nawet kara śmierci. Zorganizowanie ucieczki z kraju zamkniętego na świat jest ciężka, a realizacja jeszcze trudniejsza. Kobieta opisuje swoje wyzwolenie ze sposobu myślenia jakie wpoiło jej wychowanie w Korei Północnej. Autorka opisuje również swoją drogę do zdobycia wykształcenia. W swojej historii przedstawia również punkt widzenia Koreańczyków z Północy. Książka jest trudna ze względu na jej prawdziwość i brutalność. Ciężko uwierzyć, że w XXI wieku ludzie muszą okazać wierność swojemu nieskazitelnemu i wszechwiedzącemu wodzowi. Mieszkańcy muszą zmagać się z biedą, głodem i śmiercią. Obywatele nie mają szans na awans społeczny czy znalezienie lepszej pracy.
Narracja prowadzona jest pierwszoosobowo, dzięki czemu bardzo dobrze się czyta. Jest to druga książka, którą przeczytałam o życiu w Korei Północnej. Lektura była bardzo ciekawa, ponieważ autorka poruszyła i wyjaśniła wiele aspektów życia w państwie odciętym od świata zewnętrznego. Mimo braku dostępu do świata mieszkańcy chcący zdobyć „nielegalne” filmy, muzykę i inne materiały wykazują się sprytem i dużą kreatywnością. Dla mnie bardzo ciekawym aspektem jest sposób myślenia i zachowania ludzi wychowanych w kraju komunistycznym, gdzie wódz postrzegany jest na równi z Bogiem. Od dziecka każdemu obywatelowi wpaja się posłuszeństwo reżimowi. Losy Yeonmi Park zasługują na ekranizację. Wg mnie z tej historii powstałby wspaniały film. Książka jest godna polecenia nie tylko tym, którzy interesują się tematem, ale też tym którzy chcieliby się czegoś dowiedzieć o Korei Północnej. Polecam.

Marina

„Marina” akcja powieści toczy się w Barcelonie w latach 80 – tych. Głównymi bohaterami są Marina i Oscar. Wkrótce dzieci się zaprzyjaźniają i postanawiają wspólnie odkrywać miasto. To co odkrywają na cmentarzu prowadzi ich przez różne, często niebezpieczne przygody. Nie są w stanie przewidzieć do czego doprowadzi śledztwo, które rozpoczęli idąc za tajemniczą damą w czerni. Sprzeczne informacje od wielu różnych osób muszą połączyć w jedną historię i dotrzeć do prawdy. Czy uda im się rozwiązać zagadkę?
„Marina” to druga książka Carlosa Ruiza Zafona po którą sięgnęłam. Jest to bardzo mroczna, tajemnicza i gotycka opowieść. Momentami jest surrealistyczna. Jednocześnie jest w tej historii coś magicznego i ulotnego. Treść powieści bardzo mnie wciągnęła. Autor tworzy niepowtarzalny klimat swoim pięknym językiem, świetnie buduje napięcie. Bogate opisy sprytnie wplecione są w fabułę. Opisy stworzone przez Zafona przenoszą w miejsca, o których pisze. Czytając tę książkę nie można być pewnym co wydarzy się za kilka zdań. Mimo, że głównymi bohaterami jest dwoje nastolatków nie potrafiłam się oderwać od tej powieści. Ta historia na pewno zostanie w mojej pamięci na dłużej, Powieść jest godna uwagi.

Miasto z mgły

Arabska ofiara

„Arabska ofiara” to 16 – sta część serii „Orientalnej sagi”. Jest to dalszy ciąg losów kobiet z rodu Salimi i rodziny Goldman. Akcja powieści toczy się w Izraelu. W Rijadzie zapada decyzja o otarciu pierwszej ambasady Arabii Saudyjskiej w Izraelu. Autorka jak zawsze ubiera prawdziwe wydarzenia w fikcję literacką. Bohaterowie sagi przeżywają te wszystkie zawirowania, co bardzo wpływa na ich życie osobiste. Treść przedstawia spory wachlarz emocji, przez co czytelnik nie wie co wydarzy się na kolejnej stronie. Poznajemy także wojnę na Ukrainie z perspektywy bohaterów. Autorka wprowadziła kolejną osobę, której mieszane pochodzenie było dla mnie zaskoczeniem. Moim zdaniem nowa postać fajnie wzbogaciła powieść.
Na końcu książki mamy przedstawione informacje całej serii, a także o Palestynie, Katarze, igrzyskach FIFA 2022, które odbyły się w Katarze i o arabskich organizacjach terrorystycznych. Jak w poprzednich częściach autorka zawarła spis całej sagi, drzewa genealogiczne rodziny Salimich i rodziny Goldmanów oraz genezę postaci występujących w serii. Znajdziemy także słownik pojęć i wyrażeń zawartych w tekście. Mistrzostwa wzbudziły wiele kontrowersji na całym świecie ze względu na budowniczych i ich ciężkiej pracy.

Orientalna saga
Arabski syn
Arabski książę
Arabska wendeta
Arabska kochanka

Dzieci z Pawiaka

Na tę książkę składa się 9 historii ludzi, którzy jako dzieci (czasem nieświadomie) przeżyli uwięzienie na Pawiaku. Pawiak był największym więzieniem gestapo na terenie Polski. Polacy całymi rodzinami angażowali się w działania konspiracyjne. Aresztowania przez gestapo dotyczą nie tylko dorosłych, a także młodzieży i kobiet w ciąży. Nie omijają ich także przesłuchania przez esesmanów. Jest to bardzo trudna i ciężka lektura. Jednocześnie opowieści są pełne nadziei, solidarności, zaufania i wiary w człowieka. Treść książki wzbudziła we mnie sporo emocji, bo mowa jest o dzieciach. Ta młodzież zamiast bawić się, zdobywać wiedzę, cieszyć się życiem i spotkaniami ze znajomymi musiała szybciej wydorośleć. W tak młodym wieku postanowili stanąć w obronie ojczyzny i zaangażować się w podziemne życie, które zwalczało okupanta. „Dzieciństwo” i „młodość” były dla nich pustymi słowami oraz odległymi wspomnieniami. Smak beztroski odebrała im wojna i walka o wolność Polski. Wychowanie wpoiło w nich patriotyzm i miłość do ojczyzny, więc nie wyobrażali sobie postąpić inaczej. Książka zawiera zdjęcia z archiwów prywatnych. Polecam.

Jestem jedną z żon

„Jestem jedną z żon” jest historią Alicji, która za namową koleżanki wyjeżdża do Dubaju na wakacje. Kobiety korzystają z pobytu na Półwyspie Arabskim, m. in. na zwiedzaniu ciekawych miejsc. Alicja w Dubaju poznaje przystojnego i bogatego mężczyznę imieniem Haszim. Mężczyzna bardzo szybko jej się oświadcza i proponuje ślub. Kobieta zastanawia się nad tą niespodziewaną propozycją i prosi koleżanki o radę w tej sprawie. Główna bohaterka pierwszy raz ma styczność z kulturą Bliskiego Wschodu i z ludźmi tam mieszkającymi. Po namyśle i  licznych rozmowach ze znajomymi Alicja decyduje się na zawarcie małżeństwa. Wszystko układa się tak jak pragną tego małżonkowie. Sytuacja zmienia się w trakcie wyjazdu Alicji do Omanu. Po powrocie kobieta jest zszokowana tym co zastaje po powrocie. Mianowicie okazuje się, że zastaje w domu drugą kobietę, która okazuje się jego żoną. W tym całym zamieszaniu Alicja dowiaduje się, że jest w ciąży. Kobieta przeżywa bardzo skrajne emocje w związku z tą całą sytuacją. Druga żona Haszima żeruje na tym, że Alicja bardzo przeżywa zachowanie męża i stara się cały czas podsycać jej cierpienie.
Jak w każdej książce autorka przemyca informacje na temat poruszanego tematu. Wtrącenia te zawierają wypowiedzi kobiet żyjących w małżeństwach poligamicznych. Kobiety mówią jak to jest żyć w takim małżeństwie i jak to jest dzielić się ukochanym mężczyzną z inną kobietą. W ich wypowiedziach jest w nich mnóstwo emocji, cierpienia i goryczy. Nieodłączny jest także temat dzieci, które pojawiają się i są wychowywane w takich domach. Trudno sobie wyobrazić co czują i co myślą te młode istoty. Dla tych ludzi zawieranie małżeństw poligamicznych jest codziennością. Chociaż z perspektywy kobiety ciężko jest się pogodzić z tym, że mężczyzna może zdecydować się na założenie kolejnej rodziny. Czytając tego typu książkę cieszę się, że żyję w takim kraju, gdzie kobiety i dzieci nie muszą mierzyć się z takimi sytuacjami.
Jeśli chodzi o treść to jedyne do czego mogłabym się przyczepić to to, że po wyjeździe dziewczyn nikt z ich otoczenia nie zainteresował się tym gdzie przebywają, kiedy wrócą, itd. Sam tytuł też dużo zdradza o czym będzie książka.

Jestem żoną szejka
Uciekłam z arabskiego burdelu
Perska wytrwałość

Zaginiony arabski książę

„Zaginiony arabski książę” książka przedstawia kolejną trudną kobiecą historię.
Opowieść snuje Emily. Kobieta z pochodzenia jest Francuzką. Swoją opowieść rozpoczyna od opowieści o swojej rodzinie i życiu we Francji. W pewnym momencie swego życia poznała przystojnego mężczyznę, w którym zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Jej sympatia pochodzi z Bliskiego Wschodu. Na początku Emily myśli, że jej ukochany jest zwykłym chłopakiem, a potem okazuje się, że jest księciem pochodzącym z rodziny Al. Saud. Narratorka dociera do meritum swojej historii, czyli wyjazdu do Arabii Saudyjskiej i ślubu. Emily zżywa się z siostrą Badra, co w przyszłości pomoże jej w bieżącym wyjaśnianiu wątpliwości, które dotyczą jego przeszłości i aktualnych wydarzeń. Prócz pięknych chwil, z czasem nadchodzą poważne problemy. Na świat przychodzi dwoje dzieci pary. Emily zostaje obwiniona o to, że ich młodszy syn urodził się bardzo chory. Zaraz po jego urodzeniu matka widzi go tylko przez chwilę i chłopiec znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Chłopcu nie nadano nawet imienia.
Nie ukrywam, że jestem fanką twórczości Pana Margielewskiego, w którą bardzo się wciągnęłam od pierwszej książki. Autor ma niesamowitą lekkość w opisywaniu ciężkich tematów. Jest to bardzo smutna historia matki, która traci dzieci. Bardzo ciężko mi pozbierać myśli na temat tej książki, bo trudno sobie wyobrazić co czuje matka, która bezpowrotnie utraciła swoje ukochane dzieci. Generalnie ta pozycja jest godna polecenia. Choć tytuł trochę mylący to w treści mamy informację, że to był pomysł bohaterki. Wg mnie jest to trafiony tytuł, bo przyciąga, a zawartość też jest bardzo ciekawa, chociaż bardzo smutna, pełna bólu, cierpienia i tęsknoty za dziećmi. Przykład głównej bohaterki pokazuje też jak trudna bywa miłość, zwłaszcza, gdy dwoje ludzi pochodzi z dwóch zupełnie różnych kultur. Polecam.

Jak podrywają szejkowie
Była arabską stewardesą
Zaginione arabskie księżniczki
Tajemnice hoteli Dubaju
Urodziłam dziecko szejka
Modelki z Dubaju
Koszmar arabskich służących
Dubaj krwią zbudowany
Porzuciłam islam muszę umrzeć
Wyrwana z piekła Talibów
Kłamstwa arabskich szejków

Mały Oświęcim

„Mały Oświęcim” jest reportażem. To przemilczana opowieść o jedynym niemieckim obozie koncentracyjnym dla dzieci na terenie Polski. Obóz został utworzony na terenie łódzkiego getta i funkcjonował w latach 1942 – 1945. Trafiały tam dzieci do 16 roku życia. Dzieci są dręczone głodem, zimnem, bardzo ciężką pracą, brakiem dostępu do higieny, trawią ich choroby. Tylko dzięki żyjącym świadkom to świadectwo mogło powstać. Więźniowie ujawniają autorom jak wyglądało bytowanie w tym obozie. Autorka włożyła ogromną pracę w to, aby odnaleźć ludzi, którzy mogą opowiedzieć o tym przez co przeszli. Opowiadają również o swoich nadzorcach. Jedna z nich, Eugenia Pol, była niewiele starsza od dzieci, które przebywały w obozie. To jedna z tych książek, którą bardzo trudno się czyta, ponieważ treść traktuje o dziecięcym obozie na Przemysłowej w Łodzi. Dzieci zamykano z różnych bardzo błahych powodów, np. za bycie Polakami, za handel lub kradzieże jedzenia. Sama chęć przeżycia była powodem do aresztowania takiego dziecka. Ponosiły także odpowiedzialność za czyny swoich rodziców, np. gdy nie podpisali volkslisty, byli podejrzani o konspirację lub po prostu umarli w innych obozach. Po ciężkich przeżyciach obozowych w dorosłym życiu byłych więźniów dręczą poważne choroby. O innych obozach i Holocauście wiadomo bardzo wiele, lecz o dziecięcym obozie nikt nie mówi nawet na lekcji historii czy języka polskiego. Jest to bardzo ważna książka ze względu na to, że opowiada o dzieciach, które na starcie swojego życia wiele wycierpiały. Mimo tematu łamiącego serce takie książki czytam z zaciekawieniem, ponieważ świadkowie tych wydarzeń odsłaniają najbardziej przerażające oblicze obozów koncentracyjnych. Oprócz „Opowiadań Borowskiego” czy „Innego świata” ta książka powinna stać się lekturą obowiązkową. Serdecznie polecam każdemu przeczytać tę pozycję.

Islamskie fatum

„Islamskie fatum” jest to tom pierwszy cyklu „Kulisy zakazanych związków”. Autor zabiera nas do świata Orientu, gdzie przez 25 lat mieszkał i pracował. Do napisania tej powieści autor wykorzystał swoje osobiste przeżycia. Akcja książki w przeważającej części rozgrywa się w polskiej ambasadzie w Libii. Fabuła opiera się na życiu i pracy dyplomatów. Powieść jest wielowątkowa. Jednym z wątków jest wątek miłosny. Jest to związek polsko – afgański. Polski wojskowy z narażeniem życia decyduje się na związek z muzułmanką. Jego ukochana też może ponieść konsekwencje romansu z obcym i do tego z chrześcijaninem. Autor w bardzo ciekawy sposób poprowadził losy kochanków. Jednak głównym bohaterem jest Tomasz, konsul, pełniący niejako rolę przewodnika. Tomasz pokazuje jak wygląda życie w obcym kraju i praca konsula. Losy konsula również są przedstawione w bardzo ciekawy sposób.
Jak sami wiecie nie jest to mój pierwszy kontakt z tego typu literaturą, lecz każda książka o tej tematyce zawsze wciąga mnie tak samo. Bardzo dobrze czytało się powieść, której akcja dzieje się w polskim urzędzie za granicą. Czytając tę powieść nie można się nudzić. Słownictwo też sprzyja sprawnemu czytaniu. Bardzo przyjemnie spędziłam czas czytając tę książkę. Po tę pozycję śmiało może sięgnąć osoba, która chciałaby zacząć przygodę z tego typu literaturą. Jest to także lektura dla tych, którzy już mają na swoim koncie sporo książek o tej tematyce. Polecam.

O chłopcu, który poszedł za tatą do Auschwitz

Jest to książka napisana na podstawie sekretnego dziennika Gustava Kleinmanna. Pamiętnik powstawał w tajemnicy w trakcie pobytu w obozach koncentracyjnych. Jest to opowieść o niezwykłej relacji ojca z synem. Ta więź daje im siłę, aby przetrwać koszmar obozów koncentracyjnych. Wzajemna miłość i szacunek daje im odwagę by przejść przez piekło. Ich tułaczka po obozach zaczyna się od Buchenwaldu. W każdym miejscu uwięzienia muszą znosić ciężką fizycznie pracę, chłód, głód i okrucieństwo. Codziennie obawiają się o własne życie i cieszą się z każdego przeżytego dnia. Każdy dzień pobytu w jest walką, aby doczekać spotkania z bliskimi.
Obok opisu relacji ojca i syna, autor wspomina również o losach krewnych Gustava Kleinmanna. Zanim dotrzemy do właściwej fabuły dowiadujemy się jak początkowo wyglądała sytuacja austriackich Żydów. Myślę, że warte zaznaczenia jest fakt, iż w treści zostały wspomniane walki, które odbyły się w moich rodzinnych okolicach. Treść tej książki może nie jest jakaś dynamiczna, ale przedstawia jak ważna jest rodzina dla pojedynczego człowieka i wsparcie pomiędzy jej członkami w najtrudniejszych sytuacjach. Czytając tego typu książki można zastanawiać się jak to możliwe, że człowiek jest w stanie przeżyć coś takiego. Zastanawiające jest też to, że jest w stanie cieszyć się ze spotkania bliskich osób, którym udało się przeżyć koszmar. Jest to lektura zapadająca w pamięć. „O chłopcu…” jest jedną z tych książek, którą warto polecić, osobom które zaczynają „przygodę” z literaturą wojenną, ale i tym, którzy już mają na koncie sporo przeczytanych książek o tej tematyce.

Anioły i demony

Dan Brown jest współczesnym pisarzem amerykańskim, bez wątpienia najpopularniejszy autor naszych czasów. Twórca światowych bestsellerów: 'Cyfrowa twierdza', 'Zwodniczy punkt', 'Zaginiony symbol', 'Początek' oraz ' zekranizowanych 'Aniołów i demonów', 'Inferno' i 'Kodu Leonarda da Vinci' - okrzykniętego 'thrillerem wszechczasów'. Łączny nakład wszystkich wydanych tytułów przekroczył 200 milionów egzemplarzy. Dan Brown jest absolwentem Amherst College i Phillips Exeter Academy, byłym wykładowcą literatury angielskiej i scenopisarstwa, a z zamiłowania muzykiem. Z tej pasji zrodził się oryginalny projekt książeczki dla dzieci, do której skomponował muzykę.

Akcja powieści rozpoczyna się zabójstwem w laboratorium fizycznym CERN w Szwajcarii. Zabity zostaje wybitny fizyk. Na miejsce zostaje wezwany historyk sztuki oraz adoptowana córka naukowca. Podczas oględzin okazuje się, że denat ma wypalone piętno. Z laboratorium zostaje wykradziony pojemnik z antymaterią. Na ocalenie państwa kościelnego od zagłady mają niespełna 24 godziny. Dalszy bieg wydarzeń prowadzi do Watykanu, gdzie za kilka godzin ma rozpocząć się konklawe. Z informacji dostarczonych osobiście przez złodzieja wynika, że ma zamiar porwać czterech kardynałów oraz zabić, a następnie napiętnować ich ciała. W rozmowie z zastępcą papieża wychodzi na jaw, że uprowadzeni kardynałowie byli „pewniakami” do objęcia urzędu papieża. Aby ich uratować muszą podążać według wskazówek zawartych w tajnym traktacie Galileusza. Czy zdołają na czas odnaleźć traktat i rozwikłać tę zagadkę, aby uratować Watykan?
Początkowe kilkadziesiąt stron powieści były dla mnie dosyć ciężkie ze względu na masę informacji dotyczących fizyki, lecz warto było przebrnąć przez ten fragment. Uważam, że dla zrozumienia całości książki informacje dotyczące fizyki były konieczne. Mimo tego fabuła okazała się być bardzo ciekawa. Autor wspaniale zbudował napięcie i relacje między bohaterami. Opisy miejsc również dodały odpowiedniej atmosfery opisanym wydarzeniom. Akcja powieści jest wartka. Treść zawiera zwrot akcji, którego absolutnie się nie spodziewałam. Mimo początkowych trudności czuję się usatysfakcjonowana lekturą. Dla mnie to był pierwszy kontakt z twórczością autora, który uważam za udany. Myślę, że sięgnę po kolejne książki autorstwa Dana Browna.

Imperium małych piekieł

„Imperium małych piekieł” klasyfikuje się jako literaturę faktu. Autorka w swojej książce prowadzi śledztwo w sprawie obozu Gross – Rosen. Obóz Gross – Rosen składał się z mniejszych podobozów. W 2018 roku Joanna Lamparska trafia na laboratorium medyczne, w którym w czasie II wojny światowej najprawdopodobniej prowadzono eksperymenty medyczne. Śledztwo prowadzi autorkę na Dolny Śląsk w okolice Sieniawki. Szukając odpowiedzi na różnorodne pytania dotyczące obozu Gross – Rosen konsultuje się z ekspertami, np. w dziedzinie medycyny. W treści książki znajdziemy opisy eksperymentów medycznych prowadzonych przez nazistowskich lekarzy. Książkę można potraktować jako zbiór ciekawych zdjęć bądź zbiór luźnych informacji o miejscach i osobach. Jak większość tego typu lektur jest momentami drastyczna.
Jest to mój pierwszy kontakt z twórczością Joanny Lamparskiej. Po przeczytaniu tej książki z chęcią sięgnę po inną pozycję autorstwa pani Lamparskiej. Z tą pozycją warto się zapoznać, bo o obozie Gross – Rosen nie mówi się zbyt dużo. Ta pozycja częściowo daje głos ofiarom poległym w tym miejscu. O tym obozie powinno mówić się znacznie więcej. Dla mnie to była pierwsza książka jaką w ogóle przeczytałam o tym obozie. Wg mnie książka godna polecenia.

Kłamstwa arabskich szejków

 „Kłamstwa arabskich szejków” kolejna książka, która bardzo mnie zaskoczyła. W tej książce autor porusza bardzo poważy temat. Całą historię opowiada były pracownik hotelu. Narrator porusza temat swojej rodziny. Wspomina jak członkowie jego rodu trafili do Arabii Saudyjskiej. Mówi o dziadku i tacie, którzy próbowali dorobić się w bogatej Arabii i zapewnić byt swoim bliskim. Głównym wątkiem opowieści jest uwięzienie przez księcia koronnego Arabii Saudyjskiej Muhammada bin Salmana swoich przeciwników nalężących do jego najbliższej rodziny. Książę na więzienie wybrał luksusowy hotel. Przez całą akcję jaka została przeprowadzona zwolniono większość pracowników hotelu. Więźniowie byli poddawani brutalnym przesłuchaniom, bito i szantażowano ich. Autor opisuje wiele szokujących szczegółów spraw, w które był zamieszany książę oraz kilku innych zabójstw zleconych przez niego.
Bardzo podobał mi się wątek polityczny. Dzięki niemu można nabrać szerszego oglądu na politykę Arabii Saudyjskiej. Na pierwszy plan wyłania się książę koronny Mohammed bin Salman. Książę dla władzy jest w stanie zrobić wszystko. Nikt w jego kraju ani poza nim nie jest w stanie udowodnić księciu związku z morderstwami, o których mówiły wówczas media. Jest to człowiek, który z uśmiechem na twarzy potrafi wytłumaczyć się ze wszystkiego. Nawet jeśli ktoś posiadałby dowody przeciwko niemu władze krajów z tzw. Zachodu nie mają odwagi przeciwstawić się następcy tronu tak potężnego kraju, który posiada cenną dla wszystkich ropę naftową. Wydawałoby się, że młody następca tronu jest symbolem zmian i reform rzekomo zachodzących w tym kraju, lecz Arabia Saudyjska nie prędko zostanie zreformowana przez następnych królów.
Dla mnie jest to kolejna lektura, po której ciężko pozbierać myśli. Mimo bardzo zawiłego tematu książka mnie nie zawiodła. Jest to kolejna lektura, która na bardzo długo zostanie w mojej pamięci. Autor w swojej książce ukazuje mroczne sekrety i kłamstwa arabskich szejków. Świat zachodu zachwyca się Arabią Saudyjską i jego władcami nie znając jego sekretów. „Kłamstwa arabskich szejków” jest kolejną pozycją, po którą warto sięgnąć. Biorąc tę książkę do ręki na pewno się nie zawiedziecie. Polecam.

Jak podrywają szejkowie
Była arabską stewardesą
Zaginione arabskie księżniczki
Tajemnice hoteli Dubaju
Urodziłam dziecko szejka
Modelki z Dubaju
Koszmar arabskich służących
Dubaj krwią zbudowany
Porzuciłam islam muszę umrzeć
Wyrwana z piekła Talibów

Pocztówki ze Wschodu

„Pocztówki ze Wschodu” to kolejna opowieść, której akcja toczy się w obozie koncentracyjnym Auschwitz. Tłem historycznym jest II wojna światowa. Główną bohaterką książki jest Ella. Dziewczyna we wrześniu 1943 roku zostaje wywieziona do obozu. Od razu staje się uprzywilejowaną więźniarką i pomocnicą Marii Mandel. Mimo, że Ella ma lepszą pracę i lepsze warunki życiowe niż pozostali więźniowie, jest zdana na łaskę Bestii. Dziewczyna pracuje w Kanadzie i w bagażach przybyłych znajduje pocztówki oraz zdjęcia. Decyduje się je wykradać i w ukryciu zapisuje historie więźniów oraz imiona towarzyszek, aby nikt o nich nie zapomniał. Ella była świadkiem bestialskich eksperymentów dra Mengele. Jej umysł nie mógł ogarnąć tego co widziały jej oczy. Dziewczyna była niemą obserwatorką egzystencji więźniów na granicy życia i śmierci.
Prawie 40 lat później Bella (córka Elli) próbuje się pogodzić ze śmiercią matki. Kiedy dziewczynie wydaje się, że jej życie wraca do normy, otrzymuje tajemnicze pudełko pełne starych pocztówek i zdjęć, które ukrywała przebywając w obozie Auschwitz – Birkenau. Decyzja głównej bohaterki spowodowała, że pamięć o zmarłych przetrwała.
Reyes Monforte należy do moich ulubionych autorów. Przeczytałam wszystkie jej książki, które zostały wydane w Polsce. Jak pozostałe, „Pocztówki ze Wschodu” bardzo mi się podobały. Mimo grubości przez książkę się płynie. Jak w pozostałych swoich powieściach autorka stworzyła niepowtarzalny klimat. Opisy bohaterów, sytuacji, miejsc i dialogi tworzą nierozerwalną całość. Jak w każdej tego typu książce bohaterowie są fikcyjni, lecz pojawiają się też postacie historyczne. Pierwszy raz w czytanej przeze mnie powieści historycznej pojawia się motyw pocztówek, zapisywania na nich imion i ratowania pamięci poległych w ten sposób. Właśnie dlatego zachęcam każdego do sięgnięcia po tę pozycję, mimo już wielokrotnie przerobionego tematu.

Burka miłości
Niewierna
Ukryta róża
Okrutna miłość
Pocałunki piasku
Rosyjska namiętność
Pamięć lawendy

Złodziejka książek

W tej historii narratorem jest Śmierć i to ona opowiada losy każdego bohatera. Akcja książki toczy się w Niemczech, a tłem historycznym jest II wojna światowa. Główną bohaterką jest kilkunastoletnia dziewczynka, Lisel Meminger. Książki były dla niej swego rodzaju ucieczką i ratunkiem, a także były czymś obok czego nie umiała przejść obojętnie. Jest to opowieść o życiu zwykłych Niemców, którzy nie chcieli wojny i nie zgadzali się z ideologią Hitlera. Autor bardzo ciekawie i umiejętnie opisuje relacje między bohaterami, którzy są bardzo spójni z wydarzeniami. Także miasto i domy są przedstawione tak, aby tworzyły klimat dla przedstawionych wydarzeń i bohaterów. Jest to również wspaniała opowieść o przyjaźni, więzach rodzinnych i sąsiedzkiej pomocy.
Dla mnie bardzo ciekawym zabiegiem było uczynienie Śmierci narratorem. Książka jest bardzo ciekawie skonstruowana pod względem graficznym, co przyspiesza czytanie. Jeśli ktoś obawia się, że przeszkodą do przeczytania tej książki może być wiek, to nie powinien się tym przejmować. Ja po raz pierwszy sięgnęłam po tę książkę po 30 – stce i nie zawiodłam się. Ta powieść była dla mnie wspaniałą przygodą, mimo, że głównymi bohaterami była grupa nastolatków poniżej 15 roku życia. Treść bardzo mnie wzruszyła i zostanie ze mną na długo. Pozycja jest warta uwagi.
Na podstawie książki powstał film. Jego premiera odbyła się 31 stycznia 2014 roku w reżyserii Briana Percival’a. Autorką kostiumów jest Anna Biedrzycka – Shapperd. Zdjęcia do filmu powstały w Niemczech między 28.02 a 15.04.2013 roku.

Mama kazała mi chorować

Julie Gregory „Mama kazała mi chorować. Historia tragicznego dzieciństwa” opowiada historię swojego smutnego dzieciństwa. Kobieta spędziła je głównie na wizytach w szpitalach i różnych specjalistów, bo jej matka ciągle wymyśla nieistniejące objawy bądź choroby, na które rzekomo cierpi. W trakcie tych wizyt nikt z personelu medycznego nie zauważa niczego podejrzanego w ciągłym domaganiu się kolejnych badań, zabiegów i pobytów w szpitalu. Matka przez lata wmawiała jej, że jest bardzo słabym i chorym dzieckiem przebywać pod jej opieką. Już jako dorosła kobieta orientuje się, że jej matka cierpi na zastępczy zespół Münchhausena. Julie od tej pory próbuje samodzielnie uporać się z tym faktem i dojść do siebie. Książka ta jest pierwszą reakcją ofiary matki cierpiącej na ten zespół. Jest to także opis cierpień i zachowań dziecka, które było zmuszone żyć z zaburzoną matką. Kobieta opisuje swój stan psychiczny i uczucia związane z ciągłymi pobytami w szpitalu i wizytami u lekarzy.
Julie Gregory udaje się przeżyć i jest uznanym międzynarodowym ekspertem i doradcą w dziedzinie zstępczego zespołu Münchhausena.
Dla mnie jest to książka, którą bardzo ciężko ocenić ze względu na to, że jest to opis specyficznego rodzaju znęcania się nad drugim człowiekiem. Napiszę tylko tyle, że wiedziałam o istnieniu tego strasznego zaburzenia i na czym ono polega, ale nigdy nie miałam styczności z relacją ofiary. Dobrze, że autorka zdecydowała się opisać to co było jej udziałem i odsłoniła swoje osobiste przeżycia i emocje z tym związane. Książka jest godna uwagi, niezależnie od tego, czy ktoś interesuje się podobnymi tematami czy też nie. Książka zawiera prywatne zdjęcia autorki i jej najbliższych.

Krzyk o ratunek
Okaleczona
Sprzedana
Spalona żywcem
Księżniczka mafii
Córki Dzieci Boga
Droga, którą jadę
Z miłości do córki
Zdławiony krzyk
Kobiety pustyni
Córka Gangesu
Porwana i sprzedana
Sprzedane przez ojca
Jedenastoletnia żona
Zmuszona do małżeństwa
Wyrwana z syryjskiego piekła
Mała czarownica nominowana do Oscara