Obiecaj, że wrócisz

„Obiecaj, że wrócisz” to powieść historyczna autorstwa Barbary Wysoczańskiej. Główną bohaterką jest Karolina Kornacka, żona i córka polskich oficerów. Kobieta musi odnaleźć się w wojennej rzeczywistości pod niemiecką okupacją. Po jakimś czasie od wyjazdu męża na wojnę kobieta zamieszkuje u teściów i tam oczekuje na powrót męża Staszka. Codzienność rodziny Kornackich zmienia się wraz z przejęciem ich posiadłości przez oficera SS. Jednocześnie w wyniku ogłoszonej amnestii zostaje zwolniony przyjaciel Staszka – Waldek. Porucznik zostaje wysłany przez rząd w Londynie do Warszawy jako wyszkolony żołnierz. Jego zadaniem jest m. in. ochrona żony Staszka Kornackiego. Po jakimś czasie okazuje się, że Niemcy odkryli groby polskich jeńców w lesie katyńskim.
Powieść jest bardzo dynamiczna, trzyma w napięciu. Książka jest jedną z ciekawszych powieści historycznych jakie czytałam. Gdy zaczęłam czytać ciężko było mi się oderwać, bo nie wiadomo co przyniesie kolejna strona. Dla mnie jest to przepięknie opowiedziana historia miłości żony do męża, tęsknoty, oczekiwania i wiary w powrót najbliższej osoby. Jest to również opowieść o miłości matki do dziecka. Dzięki opisowi tych uczuć autorka uzyskała niepowtarzalny klimat. Dzięki opisowi emocji bohaterów bardzo lekko czytało mi się tę powieść, mimo kolejnej ciężkiej historii. Autorka prostym i prostym słownictwem wciąga czytelnika w świat bohaterów, których stworzyła na stronach swojej powieści. Po przeczytaniu „Narzeczonej nazisty” postanowiłam sięgnąć po kolejną powieść autorstwa Barbary Wysoczańskiej i nie zawiodłam się. Po przeczytaniu tych dwóch powieści na pewno sięgnę po kolejne książki pani Wysoczańskiej, ponieważ jestem bardzo ciekawa kolejnych historii.

Narzeczona nazisty

Zhańbiona żona szejka

„Zhańbiona żona szejka” główną bohaterką jest Aisza, która od lat żyje w zaaranżowanym małżeństwie z Hamidem. Mimo bogactwa kobieta jest bardzo samotna, lecz w miarę możliwości próbuje organizować sobie czas. Między innymi bierze udział w akcjach charytatywnych i odwiedza dom dziecka, gdzie poznaje dziewczynkę imieniem Farah. Za pozwoleniem przełożonych sierocińca zaprzyjaźniają się. Tą historią autorka chciała opowiedzieć o adopcji, o kobietach zachodzących w pozamałżeńskie ciąże. Laila Shukri przedstawia wiele faktów na ten temat. Dla mieszkańców tamtych terenów są to tematy tabu. Historia Aiszy i tematy poruszone przez autorkę wzbudziły we mnie sporo uczuć, ponieważ dotyczy to najbardziej niewinnych istot jakimi są dzieci. Ze względu na panującą religię i zasady kobiety nie mają wpływu na swój los. Rodzina i społeczeństwo bardzo kontroluje to jak kobiety prowadzą swoje życie. Jeżeli się wyłamią lub padną ofiarą przestępstwa na tle seksualnym mogą je spotkać bardzo poważne konsekwencje. Książka jest godna polecenia dla tych, którzy są zainteresowani tematem, jak i tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z Orientem.

Jestem żoną szejka
Uciekłam z arabskiego burdelu
Jestem jedną z żon
Perska wytrwałość

Sekrety arabskich szejków

„Sekrety arabskich kurortów” opowieść o swoim życiu snuje Kasia. Kobieta jest pracownicą biura podróży. Jej marzeniem jest praca w zagranicznych hotelach z polskimi turystami. Pewnego dnia dzięki awansowi w polskim oddziale jej marzenie spełnia się i wyjeżdża do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Życie Kasi układa się dobrze pod każdym względem, lecz pewnego dnia wszystko zmienia się o 180 stopni. A mianowicie zostaje wplątana w pożyczkę, o czym dowiaduje się na lotnisku, gdy ma wylecieć do Polski w odwiedziny do rodziny. Główna bohaterka opisuje pracę z turystami. Momentami w opowieści kobiety pojawiają się zabawne historie związane z tą pracą, ale nie wszystkie historie takie są. Kasia mówi też o relacjach w pracy. Kobieta wspomina również o swoich emocjach jakie towarzyszyły jej podczas pracy i w życiu prywatnym.
Po raz kolejny sięgnęłam po książkę jednego z moich ulubionych autorów i jak zwykle się nie zawiodłam. Historia Kasi, jak poprzednie, była bardzo ciekawie przedstawiona. Akcja toczy się szybko, bez zbędnych dygresji. Słownictwo jak zwykle jest bardzo bogate i proste. Twórczość pana Margielewskiego cenię sobie za prostotę i za to, że oddaje głos zwykłym ludziom, którzy w innych okolicznościach nie mieliby możliwości opowiedzenia o swoim życiu i doświadczeniach, często bardzo trudnych i ciężkich. Jak poprzednie książki serdecznie polecam nie tylko fanom twórczości Marcina Margielewskiego. Jako wierna fanka twórczości autora sięgnę po kolejne pozycje jego pióra.

Piekło kobiet Iranu
Handlarze arabskich niewolników