Czarna kobieta, biały kraj

„Czarna kobieta, biały kraj” Waris Dirie jest to opowieść o dalszym życiu autorki. Autorka zdradza szczegóły związane z kręceniem filmu pt. „Kwiat pustyni”. Kobieta pisze nt. swojej pracy na rzecz uświadomienia i walki z okaleczaniem kobiecych narządów płciowych. Waris opowiada o szczegółach tego procederu. Książka ta dobitnie uświadamia cierpienie dziewczynek i kobiet. Z kart opowieści dowiadujemy się o najbardziej intymnych wydarzeniach z życia kobiety. Autorka swoją postawą wzbudza podziw. Jej książka ukazuje jak mądrą i wrażliwą jest osobą. Życie Waris może być dla nas inspiracją, a jej działalność wzbudza ogromny szacunek. Opowieść jest jedną z tych książek, która pozwala zatrzymać się nad problemami świata, które bywają szokujące. Czytając książki Waris Dirie poznajemy również jej światopogląd i wartości jakimi kieruje się na co dzień.

Opowieść jest godna uwagi ponieważ poszerza wiedzę nt. świata przez co zostaje na długo w pamięci Czytelnika. Czytając powieść widzimy zaangażowanie w pomoc dziewczynom i kobietom którym grozi obrzezanie oraz cierpienie z tego powodu. Autorka wygłasza wykłady na forum międzynarodowym nt. okaleczania kobiecych narządów płciowych i jego konsekwencji. Postawa Waris Dirie budzi podziw.

Kwiat pustyni

Wyrwana z syryjskiego piekła

„Wyrwana z syryjskiego piekła” Meriam Rhaiem to relacja kobiety, której mąż dżihadysta uprowadził ich dziecko. Autorka swoją opowieść rozpoczyna od opisu swoich uczuć do córki. Opowiada o dziecku od narodzin i o jej ojcu. Przede wszystkim jest to opowieść o trudnej walce matki o dziecko. Kobieta zdradza jak jej mąż został zwerbowany w szeregi ISIS i jakie są ich metody na zdobycie kolejnych członków. Meriam patrzyła z przerażeniem jak jej mąż zmienia się w fanatycznego wroga „niewiernych”. Mężczyzna zabrania jej chodzić do pracy, nakazuje siedzieć w domu i zasłaniać twarz. Kilka miesięcy później porywa ich roczną córeczkę Assię i wywozi do Syrii. Czy kobieta odzyska córkę? Czy jej mąż wróci do świata „niewiernych”?

Jest to wstrząsająca opowieść o walce o uwolnienie z rąk ojca dżihadysty, o tragedii i miesiącach niepewności. Autorka porusza niebo i ziemię, aby dotrzeć do jak największej ilości osób. Dotarła nawet do prezydenta. Wbrew ostrzeżeniom władz, ryzykuje życie i wyrusza do Turcji. Relacja kobiety wstrząsnęła opinią publiczną. Jej książka to ważna lekcja i przestroga. Opowieść zawiera rozdział pt. „Konflikt syryjski: chronologia”. Ta część książki zawiera informacje nt. wydarzeń rozpoczynających wojnę domową w Syrii.

Wyprawa po tajemnice Inków

Akcja powieści rozpoczyna się w szesnastowiecznej Hiszpanii. Były to czasy, gdy Inkwizycja niemalże każdemu ponadprzeciętnie inteligentnemu dziecku przypisywała konszachty z diabłem. Właśnie taki los spotkał trzynastoletniego Gonzalo Porrasa, późniejszego skrybę – „La Scrittore”. Rodzice pragnąc uchronić go przed szponami Inkwizycji zdecydowali się wysłać syna na drugą stronę Atlantyku, do Nowego Świata. W ten sposób Gonzalo dotarł do królestwa Inków – Peru.

                Swoją powieścią Claudia Gudelius wskrzesiła do życia wiek żeglarzy, naukowców, odkrywców i konkwistadorów. Wiek gorączki złota, misjonarskiej nadgorliwości i okrucieństw Inkwizycji. Jak mało kto, potrafiła ukazać atmosferę panująca w Starym i Nowym Świecie, na przełomie późnego średniowiecza i ery nowożytnej. Jej barwna i logiczna forma przekazu sprawia, że kompleksowe wydarzenia historyczne są czytelne i zrozumiałe dla każdego Czytelnika.

 (opis wydawcy)

Perska miłość

Dzisiejszym post poświęcę książce pt. „Perska miłość” Laili Shukri. Książka jest debiutem powieściowym pisarki wydanym w 2014 roku.

Powieść jest historią Polki, studentki turystyki. Nieoczekiwanie dziewczyna dostaje propozycję wyjazdu na roczne stypendium językowe do Kuwejtu. Lidia decyduje się na wyjazd. Na miejscu poznaje przystojnego Hassana, któremu wpada w oko. Ich relacja nabiera coraz większego tempa. Mężczyzna zabiera ją na luksusowe wakacje. Dziewczyna zakochuje się w nim. Ukochany prosi Lidię o rękę. Dziewczyna waha się, ale po przemyśleniu decyduje się na ślub. Wkrótce zachodzi w ciążę. W miarę upływu czasu zachowanie męża w stosunku do niej zmienia się. Za jego namową przerywa studia i zrywa kontakt z rodziną. Dziewczyna całe dnie spędza z dzieckiem w mieszkaniu gotując, piorąc i sprzątając, gdy w tym czasie jej mąż spędza całe dnie poza domem. Wkrótce mąż informuje ją, że w odwiedziny przyjeżdżają do nich jego matka i siostra. Potem okazuje się, że krótkie odwiedziny zmieniają się w długie miesiące pobytu i koszmaru dziewczyny oraz jej dziecka. Jak potoczy się dalsze życie rodziny? Czy relacje małżonków poprawią się? Czy relacje wszystkich kobiet zamieszkujących w domu Hassana ułożą się? Jak potoczą się dalsze losy Lidii? Czy znajdzie bratnią duszę w postaci przyjaciółki?

Książka ukazuje nam zderzenie dwóch różnych światów i kultur. Na kartach powieści czytamy jak mężczyzna wychowany i mieszkający na Wschodzie potrafi uwieźć kobietę pochodzącą z Zachodu, i jak potem zmienia swoje zachowanie w stosunku do niej. Widzimy jakie wartości są ważne dla ludzi Wschodu. Powieść jest fascynująca, ponieważ widzimy tamten świat oczami dziewczyny wychowanej na Zachodzie, którą wszystko dziwi i fascynuje. Poznajemy również opinie jej koleżanek pochodzących z różnych stron świata, które wprowadzają ją w ten obcy dla niej świat.

Akcja powieści jest szybka. Napisana jest prostym językiem. Autorka tą powieścią wprowadza nas w klimat swojej twórczości.

Księga przeznaczenia

Parinoush Saniee urodziła się w Teheranie w 1949 roku. Jej ojciec prawnik i profesor uniwersytecki, zachęcał ją od dziecka do korzystania z domowej biblioteki, rozbudzając literackie zainteresowania. Ukończyła studia psychologiczne, wychowała dwoje dzieci, które mieszkają za granicą. Obecnie Parinoush Saniee jest jedną z najbardziej znanych intelektualistek na Bliskim Wschodzie i jednocześnie niezwykle popularną pisarką. „Księga przeznaczenia”, jej pierwsza powieść, chociaż została zakazana i ocenzurowana przez władze, wciąż należy do najlepiej sprzedających się książek w Iranie. Nakładem Wydawnictwa Sonia Draga ukazała się także powieść „Ukryty głos”.

„Księga przeznaczenia” to opowieść o teherańskiej nastolatce, która uwielbia się uczyć. Dziewczyna ma na imię Masuma. Nastolatka przyjaźni się z Parwaną, swoją sąsiadką. Pewnego dnia w drodze do szkoły spotyka mężczyznę, w którym zakochuje się. Przyjaciółka Masumy pośredniczy w wymianie listów między nimi. Wkrótce matka odkrywa listy od chłopaka, a rodzina oskarża ją o zhańbienie rodziny. Dziewczyna zostaje ciężko pobita przez brata. Jej bliscy postanawiają ją wydać za mąż. Rozpoczyna się poszukiwanie odpowiedniego kandydata. W końcu rodzice znajdują dla niej odpowiedniego mężczyznę. Masuma jest nieszczęśliwa w małżeństwie bez miłości, nie mając szans na wykształcenie. Jednak Harrid pozwala dalej jej się kształcić. Nastolatka rodzi swojemu mężowi dzieci i zajmuje się domem. Wkrótce okazuje się, że mężczyzna jest zaangażowany w politykę przeciwko szachowi. Harris stanowi poważne zagrożenie dla reżimu panującego w Iranie. Mężczyzna uczestniczy w manifestacjach, zaprasza do domu aktywistów politycznych na tajne spotkania, gdzie toczą się rozmowy o polityce. Młoda mężatka prowadzi tradycyjne życie arabskiej kobiety, która jest wierna rodzinie i tradycji. Po pewnym czasie Harrid zostaje aresztowany przez agentów. Jak potoczy się życie młodej kobiety bez męża? Czy mężczyzna zostanie uwolniony z aresztu? Jak był traktowany przez pracowników aresztu? Jak układały się relacje Masumy z rodziną i bliskimi jej męża? Czy Masuma spotka jeszcze kiedyś swojego dawnego ukochanego? Czy kobieta nadal będzie utrzymywała kontakt ze swoją przyjaciółką?

Książka jest irańskim bestsellerem wydanym w 24 krajach. Powieść jest niezwykłą opowieścią o zakazanej miłości, przyjaźni, pasji i strachu. Autorka opowiada o życiu dwóch rodzin i ich sąsiadów w ciągu kilku dekad historii Iranu. Fabuła oparta jest na politycznych wydarzeniach i losach fikcyjnych bohaterów powieści. Pozycja jest ciekawą propozycją ze względu na akcję umieszczoną w czasie reżimu. Opisuje jak muszą radzić sobie zwykli ludzie żyjąc w takich warunkach. Książka mówi również o tym jak najbliżsi decydują o życiu kobiet, które nie mogą swobodnie o sobie decydować.

Długi powrót do domu

„Długi powrót do domu. 192 dni w niewoli somalijskich piratów” Judith Tebbutt to przerażająca opowieść o porwaniu i życiu spędzonym w niewoli somalijskich piratów. Przed porwaniem kobieta prowadzi ze swoim mężem Davidem i synem Ollie szczęśliwe życie. Małżeństwo postanawia wyjechać na safari do Masai Mara w Kenii. Para zatrzymuje się w obozie namiotowym Serian Nkorombo. Judith i David pozostają samotnie na noc w rezerwacie Masai Mara. Kobieta opisuje pobyt w rezerwacie. Po kilkudniowym safari małżeństwo wyjeżdża do Nairobi, gdzie przesiadają się do samolotu do Kiwuju. Tam znów spędzają samotne chwile, gdzie prócz kelnera nikt z gości nie przebywa. Wkrótce para zostaje brutalnie napadnięta przez nieznanych mężczyzn. Para została rozdzielona, a kobietę zabrano w nieznane miejsce. Judith i David od tej pory nie mają o sobie żadnych wieści. Autorka co jakiś czas była przenoszona z miejsca na miejsce. Przebywała w tragicznych warunkach, była głodzona, znęcano się nad nią. Czy ktoś dowie się o jej porwaniu? Czy kobieta może liczyć na uwolnienie? Czy jej mąż przeżył napad?

Autorka opisuje koszmar porwania przez somalijskich piratów. W szczegółach mówi o tym przez co przeszła. Dużo miejsca poświęca na opis porywaczy i miejsc w których była przetrzymywana. Wspomina o strategiach przetrwania. Kobieta pięknie pisze o wspólnym życiu z mężem. Pisze jakim był człowiekiem, jaką rolę spełnił w jej życiu, kim dla niej był. Dzięki temu opisowi powieść jest portretem pięknej miłości między autorką a Davidem – jej mężem. Czytając książkę można pozytywnie pozazdrościć tak pięknego i wspaniałego uczucia. Ich małżeństwo daje przykład z jakim szacunkiem powinno darzyć się drugą osobę. Autorka doskonale łączy wątki. Książka jest także obrazem walki o przetrwanie. Pisarka pokazuje ile człowiek jest w stanie znieść. Opowieść ukazuje również, że opowieści o piratach to nie fikcja. Powieść pokazuje jak brutalne są takie napady. Czytając opowieść poznajemy metody działania piratów. Historia autorki jest swego rodzaju przestrogą jak mogą zakończyć się wymarzone wakacje. Książka trzyma w napięciu do ostatniej strony.

Rotmistrz Pilecki

„Rotmistrz Pilecki” to wspaniała opowieść o Witoldzie Pileckim.

Witold Pilecki urodził się 13 maja 1901 roku. Był trzecim dzieckiem Ludwiki i Juliana Pileckich. Był ojcem dwójki dzieci. Od wczesnej młodości angażował się w działalność patriotyczną. Działał w konspiracji, brał udział w walkach o niepodległość. Pilecki dobrowolnie zgłosił się do obozu w Auschwitz, aby tam prowadzić działalność konspiracyjną tworząc w tym celu pięcioosobowe grupy. Jego numer obozowy to 4859. Po wykonaniu swoich zadań uciekł z obozu wraz z kilkoma więźniami. Po ucieczce wrócił do działalności patriotycznej i wojskowej. Rotmistrz Pilecki po kapitulacji Powstania Warszawskiego wraz z żołnierzami „Chrobry II” trafił do obozu przejściowego w Ożarowie, potem do obozu jenieckiego w Lamsdorf i w końcu do oflagu w Mornau, który pod koniec kwietnia 1945 roku został wyzwolony przez żołnierzy amerykańskich 3 Armii gen. George’a Pattona. Pilecki został aresztowany 8 maja 1947 roku przez UB na ul. Pańskiej 85/6. Przewieziono go do aresztu MBP, gdzie natychmiast został przesłuchany. Rotmistrz był przesłuchiwany przez pół roku do 10 grudnia 1947 roku. Pokazowy proces przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Warszawie przy ul. Nowowiejskiej rozpoczął się 3 marca 1948 roku. Proces ten toczył się przeciwko tzw. „grupie szpiegowskiej wywiadu Andersa na Polskę”. Na ławie oskarżonych zasiedli m. in.: rtm. Witold Pilecki, Maria Szelągowska, Tadeusz Płużański i Witold Różycki. Rotmistrz został skazany na karę śmierci „z utrata praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na zawsze oraz przepadek mienia na rzecz Skarbu Państwa”. 25 maja 1948 roku Witold Pilecki został stracony na polecenie wiceprokuratora NPW Stanisława Cypryszewskiego, a por. Ryszard Mańko wydał rozkaz, aby doprowadzić rotmistrza Witolda Pileckiego na miejsce straceń.

Książka traktuje o jednym z najodważniejszych żołnierzy w II wojnie światowej. Nazywano go „ostatnim ułanem Rzeczpospolitej”. Witold Pilecki jest jedną z najważniejszych postaci dla polskiej historii, o której nie mówi się w szkole na lekcjach. Jest to wspaniała opowieść o człowieku, który całym sobą był zaangażowany w walkę o niepodległą i suwerenną Polskę. Autorka pisze także o rodzicach i ich rodzinnej historii. Dowiadujemy się też o jego współpracownikach. Dzięki uprzejmości córki rotmistrza Pileckiego książka została wzbogacona o zdjęcia z archiwum prywatnego rodziny. Wspomnienia o Witoldzie Pileckim są wartością samą w sobie, ponieważ dzięki takim postaciom żyjemy dzisiaj w wolnym kraju. Z książką powinny zapoznać się nie tylko osoby zainteresowane historią Polski, ale również uczniowie i osoby dorosłe. Opowieść jest jedna z tych pozycji, która swoją prostotą i bogactwem informacji zachęca do wzbogacenia swojej wiedzy historycznej. Dla nas Polaków jest to lektura ważna i obowiązkowa.

Sulejman II Wspaniały

        „Sulejman II Wspaniały. Zdobywca. Władca. Reformator.” to opowieść o władcy i rodzinie Sulejmana Wspaniałego. Jest to wspaniała książka o niesamowitym bogactwie, walce o władzę, efektownych wyprawach wojennych. Podręcznik jest ekscytującą podróżą w czasie, w głąb osmańskiej rodziny oraz potężnym Imperium Osmańskim. Poznajemy osmańskiego władcę od innej strony. Sulejman jest poetą tworzącym pod pseudonimem Muhibbi. Autor wspomina o kobietach i dzieciach potężnego władcy. Wśród kobiet Sulejmana była piękna, rudowłosa Roksolana. Była jego czwartą żoną. Była matką trzech synów i jednaj sułtanki, która była okiem w głowie padyszacha. Książka jest fantastycznym źródłem informacji nt. Imperium Osmańskiego w okresie panowania Sulejmana II Wspaniałego.

            Podręcznik jest wspaniałą lekturą dla fanów „Wspaniałego stulecia”, który pokazuje jego życie, potęgę i pasję jaką była dla niego sztuka. Autorzy serialu zapewnili swoim widzom wspaniałą ucztę. Aktorzy mieli na sobie piękne i bogato zdobione stroje dostosowane do epoki. Również osoby grające służące oraz dziewczęta z haremu miały ładne i skromne stroje. Grę aktorską wzbogacił cudowny wystrój oraz piękne tereny. Serial pokazał widzom życie i zasady zachowania na sułtańskim dworze. Film pozostawił po sobie niesamowite wrażenie. Autorzy serii ukazują także relacje z władcami innych krajów. Widzimy zwycięstwa jego potężnej armii. Żołnierze posiadają równie piękny ubiór jak główni bohaterowie. W serialu widzimy skąd Sulejman wydaje swoje rozkazy na pole bitwy. Seria jest ucztą dla fanów filmów i seriali kostiumowych.

Moje życie w haremie

„Moje życie w haremie” to biograficzna książka Jillian Lauren. Autorka została adoptowana przez zamożne nowojorskie małżeństwo. Dziewczyna jest buntownicza przez co ma konflikt z rodzicami i w wieku 16 lat wyprowadza się z domu. Wiąże się z alternatywnym teatrem na Broadwayu i zaczyna zarabiać jako striptizerka, a następnie jako call girl. Marzy o karierze aktorskiej. Nie mając perspektyw przyjmuje ofertę pracy za duże pieniądze w charakterze dziewczyny do towarzystwa w Singapurze. Jednak okazuje się, że pojedzie do Brunei i zostanie jedną z kilkudziesięciu kobiet, które tworzą harem księcia Jefriego, młodszego brata sułtana. Najpierw jest jego faworytą, a potem mężczyzna trzyma ją na dystans. Jako kochanka księcia spędza 18 miesięcy (z przerwą na pobyt a Stanach) w złotej brunejskiej klatce, opływając w luksusy. Dziewczyna uczestniczy w niekończących się imprezach. Spędzając ten czas w haremie rywalizuje o względy księcia z grupą gotowych na wszystko dziewcząt.

Ujmująca w tej książce jest szczerość jaką wykazała się autorka. Nie każdy opisałby takie doświadczenia. Dzięki temu wyznaniu możemy wejść w świat haremów, niewyobrażalnego luksusu oraz wystawnych przyjęć. Autorka opisuje relację z bratem sułtana wraz z bardzo intymnymi szczegółami. Autobiografia jest opowieścią o kobietach, które oddają się bajecznie bogatym mężczyznom i rywalizują między sobą o ich względy. Opowieść jest też niejako portretem mężczyzn, którzy wykorzystują bogactwo do spełniania swoich celów. Przebywając w tamtym środowisku autorka musiała zaakceptować dominację mężczyzn panującą na Bliskim Wschodzie.

Chińskie szepty

Chińskie szepty. Historia pewnego donosu” to historia Jan Wong, która we wczesnych latach 70 – tych jest jedną z dwóch studentek z Zachodu. Dziewczyna studiuje na Uniwersytecie Pekińskim. Pewna dziewczyna prosi Jan o pomoc w wyjeździe do Stanów Zjednoczonych. Jednak Jan jest zagorzałą maoistką, lecz Yin Luoyi o tym nie wie. Dziewczyna postanawia donieść na Yin. Po tym wydarzeniu Yin zostaje wydalona z uczelni i znika. Gdy Jan kończy studia postanowiła wrócić do Stanów i zakłada rodzinę. Po ponad 30 latach decyduje się wrócić do Chin i odnaleźć dziewczynę, której mogła poważnie zaszkodzić swoim donosem. Wraz z Jan przylatują jej mąż i synowie. Kobieta rozpoczyna poszukiwania. Jednak znalezienie jej nie jest takie proste, ponieważ bardzo wiele osób nosi to samo imię i nazwisko. Aby odnaleźć Yin autorka odwiedza wiele miejsc próbując uzyskać jak najwięcej informacji na temat dziewczyny. Niestety poszukiwania Jan Wong nie odnoszą spodziewanych skutków. Czy Jan odnajdzie Yin? Czy kobieta wybaczy autorce to co zrobiła 34 lata wcześniej?

Autorka w swojej książce przeprowadza nas przez czasy komunizmu wczesnych lat 70 – tych za czasów Mao Zedonga. Przedstawia ówczesną chińską młodzież, jej zachowania i idee. Podróżując opowiada o współczesnych Chinach. Czytając powieść widzimy Chiny oczami Chinki wychowanej w zachodniej kulturze. Opisując siebie sprzed ponad 30 lat zauważamy dziewczynę, która identyfikuje się z chińską kulturą, z komunistycznymi rządami Mao Zedonga. Jednak po latach kobieta żałuje swojej decyzji, która mogła zniszczyć życie niewinnej osobie. Opowieść jest interesująca ze względu na to, że wraca do historii Chin z czasów panowania dynastii Ming. W książce znajdziemy wiele powrotów do odległej historii państwa chińskiego. Powieść jest wciągająca i trzyma w napięciu. Dla osób, które interesują się kulturą, polityką i historią innych krajów jest to pozycja obowiązkowa. Książka jest bardzo ciekawym źródłem informacji o jednej z najstarszych cywilizacji świata.

Sekretne życie arabskich kobiet

„Sekretne życie arabskich kobiet” Katherine Zoepf to reportaż poświęcony arabskim kobietom. Autorka podróżując po krajach arabskich poznaje sytuację kobiet na Bliskim Wschodzie. Rozmawiając z nimi pozyskuje wiele ciekawych informacji o ich życiu. Dziennikarka ukazuje kraje arabskie oczami kobiet. Opisuje walkę o wolność w życiu prywatnym i w pracy. Reportaż opisuje mozolną emancypację kobiet, które dzielnie walczą o swoje prawa. Książka opisuje pewność siebie, upór i dynamikę charakterów bohaterek, z którymi rozmawia. Jest to zbiór ciekawych informacji nt. Arabek, postępu w ich świadomości. Opowieść jest opisem jak zmienia się tamta część świata. Ta pozycja jest ważna ze względu na szczerość kobiet mówiących o swoich doświadczeniach. Książka jest użyteczna dla osób, które poszukują informacji nt. sytuacji i życia kobiet żyjących w tamtym regionie świata oraz dla tych, którzy pragną pogłębić swoją wiedzę o mentalności społeczeństwa. Dla nas Europejczyków jest to zaskakująca opowieść o walce o godne życie.

Wyznania przemytników ludzi

„Wyznania przemytników ludzi” to przerażająca relacja przestępców, którzy stoją za nielegalną imigracją. Przemysł ten zajmuje drugi miejsce po handlu narkotykami. Dochody z tej działalności sięgają od 3 do 10 miliardów amerykańskich dolarów (dane Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji, 2011 rok). Za dziesiątkami tysięcy nielegalnych imigrantów stoi cały przemysł od drobnych przestępców do wielkich profesjonalistów zbrodni. Do tego aby jeden członek rodziny mógł wyjechać dokładają się całe rodziny pozbywając się niemal całego majątku. Na początku książki znajdują się krótkie wypowiedzi przemytników oraz ich „klientów”. Jest również lista ile kosztuje „podróż” z jednego kontynentu na drugi i z kraju do kraju. Opowieść zawiera opis jednego z największych przemytników w tym przemyśle. Książka jest o tyle straszna, że ludzie z najbiedniejszych krajów świata, aby wydostać się z kręgu biedy i braku perspektyw muszą płacić za każdy etap „podróży”. Ludzie każdy odcinek drogi odbywają w strachu i za wcześniejszą opłatą. W książce słyszymy głos ludzi kontrolujących przemyt. Autorzy zabierają nas do równoległego świata, z którego istnienia nie zdajemy sobie sprawy. Nielegalna imigracja okupiona jest cierpieniem i niepewnością ludzi, którzy wybrali się w nieznane. Również ich bliscy nie mają pewności czy dotrą do celu. Reportaż otwiera nam oczy na to jak ludzie docierają do Europy i USA.

Książka jest jedną z tych pozycji, która odkrywa najmroczniejsze tajemnice świata. Jest wstrząsającym zbiorem informacji nt. tego przez co po drodze przechodzą „podróżujący”. Reportaż jest dla osób, które poszukują ciekawych książek, które dają do myślenia.

Żegnaj Afryko

„Żegnaj Afryko” Corinne Hofmann to kontynuacja „Białej Masajki”. Książka przedstawia dalsze losy autorki i jej córki w Szwajcarii. Pisarka wraca wraz z półtoraroczną córką do ojczyzny. Kobieta opisuje przystosowanie do warunków europejskich. Powrót do dawnego stylu życia był trudniejszy niż się spodziewała. Coranne Hofmann mieszkając w Kenii w plemieniu Samburu prowadziła bardzo proste życie. Wróciwszy do Europy ma dziecko za które jest odpowiedzialna. Jest dla niej jasne, że po powrocie musi znaleźć pracę i mieszkanie. Rodzina znając jej sytuację zgadza się pomóc. Przez pierwsze miesiące kobieta szuka zatrudnienia i zajmuje się wychowaniem córki. Autorka w między czasie zaczyna spisywać swoją historię. Po wydaniu autobiografia odnosi ogromny sukces. Jak potoczy się życie kobiety po tym jak wydała książkę? Czy jeszcze wróci do Afryki, aby dalej żyć ze swoją wielką miłością?

Kobieta wykazuje się kolejnym aktem odwagi wracając ze świadomością, że musi zacząć wszystko od zera, mając na utrzymaniu małe dziecko. Decydując się na wyjazd do Kenii autorka miała niepowtarzalną okazję i przywilej uczestnictwa w kulturze, której prawdopodobnie już niedługo nie będzie. Czytając o doświadczeniach i decyzjach jakie podejmowała autorka, kobieta wzbudza podziw.

Biała Masajka

Pocałunki piasku

Reyes Monforte  jest hiszpańską pisarką i dziennikarką, która koncentruje się na dramatycznych historiach współczesnych kobiet. Od lat prowadzi audycje w radiu i telewizji. „Pocałunki piasku” to prawdziwa historia dziewczyny pochodzącej z Sahary Zachodniej, która mając 12 lat otrzymuje nowe życie w Hiszpanii.

Główną bohaterką jest Laia. Dziewczyna przyjeżdża w ramach programu letniego pobytu dzieci saharyjskich w Hiszpanii. W trakcie wakacji rodzina dowiaduje się, że choruje na astmę i serce, a tam skąd pochodzi nie ma możliwości na leczenie. Dom odnajduje u hiszpańskiego małżeństwa, którzy z czasem stają się dla niej jak rodzice. Przebywając w kraju uczy się wszystkiego nt. tradycji, obyczajów i obowiązków domowych. Gospodarzy zadziwiają szczególne predyspozycje dziewczynki do wykonywania prac domowych. Będąc jeszcze nastolatką poznaje chłopaka, w którym po czasie zakochuje się z wzajemnością. Para powoli poznaje się. Dziewczyna przed swoimi bliskimi skrywa tajemnicę, której bardzo się wstydzi. Boi się, że jak o tym opowie rodzina nie da wiary w jej słowa. Laia dorasta, zdobywa wykształcenie stając się piękną i mądrą młodą kobietą. Bohaterka wiedzie spokojne i szczęśliwe życie ze swoją przybraną rodziną, lecz pewnego dnia jej przeszłość się o nią upomina. Jaką tajemnicę skrywa Laia? Kim są ludzie, którzy odwiedzili ją w Hiszpanii?

„Pocałunki piasku” to kolejna książka, która odkrywa przed nami przerażające i mrożące krew w żyłach tajemnice świata. Jest to opowieść o cierpieniu i upokorzeniu. Przez wyjazd do Hiszpanii los dziewczyny poprawia się, ale przeszłość niespodziewanie się o nią upomina. Wraca do niej to o czym chciała zapomnieć. Losy głównej bohaterki ukazują ogromną siłę miłości. Zachowanie chłopaka pokazuje ile człowiek jest w stanie zaryzykować, aby odnaleźć i uwolnić osobę bliską swemu sercu. Julio – jej chłopak – nie ma wątpliwości, że pojedzie po Laię. Główna bohaterka pokazuje wiarę i zaufanie ludziom, z którymi spędziła kilka lat swojego życia. Autorka świetnie opisuje realia panujące na Saharze Zachodniej. Akcja książki jest szybka i zaskakująca. Historia jest bardzo oryginalna. Opowieść napisana jest przystępnym językiem.