Córki hańby

„Córki hańby” to szokująca historia wielu kobiet, które uciekły od rodziny, ponieważ bliscy chcieli wymusić na nich niechciane małżeństwo. Autorką jest Jasvinder Snaghera. Pisarka urodziła się we wrześniu 1965 roku i dorastała w Wielkiej Brytanii. Jest współzałożycielką organizacji Karma Nirvana, która pomaga kobitom – ofiarom przemocy domowej, zbrodni w imię honoru i zmuszanym do małżeństwa.  Jasvinder, wykorzystując swoje doświadczenia, jest teraz z najbardziej zaangażowanych działaczek w walce o prawa kobiet zagrożonych zbrodniami w imię honoru i zmuszanych do małżeństwa.

Autorka w swojej książce oddaje głos ofiarom przymusowych małżeństw, które cudem uniknęły śmierci z rąk męskich członków swoich rodzin. Kobieta opowiada pokrótce swoją historię. Jasvinder była wychowywana w przekonaniu, że nie może mówić o tym co dzieje się w ich domu. Aby wymusić na niej milczenie i posłuszeństwo była zastraszana co powodowało ciągły lęk. Gdy była dzieckiem rodzice chcieli ją wydać za mąż. W związku z tym zobaczyła zdjęcie swojego przyszłego męża. Zmęczona strachem i wizją zamążpójścia ucieka z domu. Rodzina wyrzeka się jej twierdząc, że okryła ich hańbą. Wkrótce autorka poznaje młodą dziewczynę o imieniu Ayesha. W trakcie rozmowy okazuje się, że jej rodzina jest jedną z wielu azjatyckich rodzin, która znajdowała się w sieci własnych tajemnic. Autorka dociera do dziewczyny opowiadając jej o sobie. Ayesha wyjawia, że jako dziecko została zgwałcona przez brata, a matka o wszystkim wiedziała, lecz nie stanęła w jej obronie. Wkrótce dziewczyna zostaje poinformowana, że zostanie wydana za mąż. W rozmowie z autorką Ayesha ujawnia przerażające szczegóły ze swojego życia. Dzięki temu, że dziewczyna opowiedziała swoją historię zrozumiała, że jest ofiarą, a nie sprawcą przestępstwa. Może dzięki temu spotkaniu po raz pierwszy poczuła się doceniona jako człowiek. To ją odmieniło, pozwoliło uwierzyć w siebie i lepsze życie. Niedługo po tej rozmowie dziewczyna zostaje jedną z pierwszych podopiecznych fundacji. Gdy Jasvinder poznała Ayeshę i jej historię zrozumiała, że wspieranie takich kobiet jak ona jest dla niej najważniejsze. Autorka zaczyna podróżować po Wielkiej Brytanii, aby opowiadać o sobie i o innych kobietach podobnych do siebie. Fundacja angażuje w swoją działalność policję, opiekę społeczną, służbę zdrowia i wymiar sprawiedliwości. Jej działalność wzbudza kontrowersje wśród rodzin ofiar. Praca w fundacji bywa często niebezpieczna, ponieważ rodziny nie życzą sobie ingerencji w ich sprawy, a tym bardziej, aby ktokolwiek o tym mówił.

Książka porusza bardzo poważny problem, a mianowicie wymuszone małżeństwa i zabójstwa honorowe. Problem ten przeniósł się do Europy wraz z muzułmańskimi imigrantami. Osoby zagrożone w imię ochrony własnego życia muszą uciekać od własnych rodzin i ukrywać się. Czasem rodziny posuwają się do kłamstwa, aby ofiary wróciły, a mężczyźni dokonują zabójstwa honorowego lub dochodzi do przymusowego małżeństwa. Do takich tragedii prowadzi błędne pojęcie honoru. Najgorsze jest to, że nawet gdy ta tragedia dokonuje się na oczach świadków, a oni nie mogą pomóc, bo sami mogą paść ofiarą zabójstwa. Książka jest przykładem tego jak wychowanie i kultura determinuje życie i światopogląd jednostki oraz całego społeczeństwa. Jednak wśród tych ludzi są osoby, które chcą lepszego życia, chcą spełniać swoje marzenia, ale często za cenę braku kontaktu z bliskimi i życie w ciągłym  strachu, że ich odnajdą i stanie się najgorsze. Dzięki odwadze tych ludzi poznajemy straszne „tradycje” panujących w krajach Bliskiego Wschodu. Książka jest dla każdego kto lubi czytać prawdziwe historie oraz poznawać kulturę i tradycję innych narodów.