Tatuażysta z Auschwitz

Kwiecień 1942. Podróż Lalego zaczyna się na Słowacji. W bydlęcym wagonie wraz z innymi mężczyznami jedzie przez wiele godzin w warunkach urągających ludzkiej godności. Wreszcie docierają do Auschwitz. Po dokonaniu selekcji zostaje wytatuowany na jego lewym przedramieniu numer obozowy. Następnie zamieszkał w Bloku 7 i zostaje przydzielony do pracy na dachu wraz z rosyjskimi żołnierzami. Przebywając w obozie uczy się komu można ufać a komu nie. Wkrótce Lale zachorował na tyfus. Ledwie żywego ratuje od niechybnej śmierci młody chłopak. Mężczyźni z sąsiednich prycz otaczają go opieką. Gdy staje na nogi rozmawia z pewnym mężczyzną, który okazuje się obozowym tatuażystą. Po jakimś czasie „załatwia” mu pracę asystenta. Po kilku tygodniach sam zostaje głównym tatuażystą, który podlega bezpośrednio Berlinowi. Z tego powodu nawet jeden z młodych esesmanów próbuje się z nim „zaprzyjaźnić”. W czasie swojej „pracy” poznaje młodą dziewczynę – o imieniu Gita – w której od razu się zakochuje. Wkrótce zaczynają pisać do siebie listy. Gita i Lale zaczynają spotykać się co tydzień w niedzielę, spędzając czas na rozmowie. Po jakimś czasie Lale dowiaduje się, że Gita zachorowała na tyfus. Mężczyzna organizuje dla niej lek, aby mogła wrócić do zdrowia. Ryzykując życie Lale prosi „zaprzyjaźnionego” esesmana o przysługę. Mianowicie prosi go, aby przeniósł dziewczynę do pracy w administracji – co się udaje. Ich relacja nabiera coraz bardziej intymnego charakteru. Snują wspólne plany, co daje im nadzieję na lepsze jutro. Wkrótce esesmani wpadają w panikę ponieważ dotarła do nich informacja, że do obozu zbliżają się Rosjanie. Niemcy z pomocą „pracowników” niszczą dokumenty. Część kobieca obozu zostaje wypędzona w nieznane, a Lale wraz z innymi mężczyznami zostaje wywieziony bydlęcym wagonem do kolejnego obozu koncentracyjnego w Austrii. Po kilku tygodniach zostaje przeniesiony do innego obozu, z którego ucieka. Lale trafia do rezydencji rosyjskiego wojska, dla którego ma pracować. Dowódca nakazuje mu o siebie zadbać i od razu dostaje rozkaz wyjazdu do wsi, aby przywieźć kilka dziewczyn na wieczorną potańcówkę. Wkrótce jeden z żołnierzy zostaje przeniesiony na inne stanowisko, a Lale następnego dnia zostaje wysłany bez nadzoru do wioski. Mężczyzna korzystając z okazji ucieka i dociera na stację kolejową. Lale ma szczęście, ponieważ dotarł na pociąg do Bratysławy. Po długiej podróży dociera do swojego rodzinnego domu, gdzie nadal mieszka jego siostra. Opowiada jej o dziewczynie, którą poznał w obozie. Dziewczyna nakazuje mu wrócić do Bratysławy, aby ją odszukać. Po dwóch tygodniach przypadkiem spotykają się na ulicy.

W 1945 roku Gita i Lale wzięli ślub. Lale otworzył na Słowacji firmę sprowadzającą tkaniny z całej Europy i Azji. Jego firma jako jedyna w kraju nie zostaje znacjonalizowana, ponieważ elity partii też korzystały ze sprowadzanych dóbr. Firma Lalego zostaje przejęta, gdy partia dowiaduje się, że małżeństwo wspiera finansowo powstanie Izraela jako samodzielnego państwa. Za swój „czyn” mężczyzna zostaje skazany na 2 lata więzienia. Gita wykorzystuje swoje znajomości i zdołała uwolnić męża, ale okazuje się, że Lale musi wrócić za kraty. Po odbyciu kary przez mężczyznę, małżeństwo wyjeżdża do Francji. Nie będąc obywatelami nie mogli znaleźć pracy, więc decydują się wylecieć do Australii. Tam odnajdują szczęście i doczekują się syna. Mężczyzna zdecydował się opowiedzieć ich historię dopiero po śmierci Gity.

„Tatuażysta z Auschwitz” to książka, która daje wiele do myślenia, ponieważ uczy nas doceniać najprostsze rzeczy. Opowieść daje szansę na to, aby docenić wartość i piękno ludzkiego życia. W tej strasznej rzeczywistości Gitę i Lalego spotkała miłość, która dawała nadzieję i pozwalała im przeżyć to piekło. Ta historia jest niesamowita i nieprawdopodobna ze względu na czas i miejsce, w którym spotkała tych dwoje młodych ludzi. Zagłębiając się w tę historię zauważamy dziwne zbiegi okoliczności, dzięki którym przeżywają w tym strasznym miejscu. Treść książki uświadamia siłę ludzkiej woli i chęć powrotu do normalnego życia. Powieść jest godna polecenia, ponieważ ukazuje Auschwitz z zupełnie innej strony. Lale opowiadając swoją historię mówi nam o obozie od strony więźnia. Opowiada również o relacjach i odczuciach więźniów. Jest to lektura obowiązkowa i warta uwagi.