Moje życie w haremie

„Moje życie w haremie” to biograficzna książka Jillian Lauren. Autorka została adoptowana przez zamożne nowojorskie małżeństwo. Dziewczyna jest buntownicza przez co ma konflikt z rodzicami i w wieku 16 lat wyprowadza się z domu. Wiąże się z alternatywnym teatrem na Broadwayu i zaczyna zarabiać jako striptizerka, a następnie jako call girl. Marzy o karierze aktorskiej. Nie mając perspektyw przyjmuje ofertę pracy za duże pieniądze w charakterze dziewczyny do towarzystwa w Singapurze. Jednak okazuje się, że pojedzie do Brunei i zostanie jedną z kilkudziesięciu kobiet, które tworzą harem księcia Jefriego, młodszego brata sułtana. Najpierw jest jego faworytą, a potem mężczyzna trzyma ją na dystans. Jako kochanka księcia spędza 18 miesięcy (z przerwą na pobyt a Stanach) w złotej brunejskiej klatce, opływając w luksusy. Dziewczyna uczestniczy w niekończących się imprezach. Spędzając ten czas w haremie rywalizuje o względy księcia z grupą gotowych na wszystko dziewcząt.

Ujmująca w tej książce jest szczerość jaką wykazała się autorka. Nie każdy opisałby takie doświadczenia. Dzięki temu wyznaniu możemy wejść w świat haremów, niewyobrażalnego luksusu oraz wystawnych przyjęć. Autorka opisuje relację z bratem sułtana wraz z bardzo intymnymi szczegółami. Autobiografia jest opowieścią o kobietach, które oddają się bajecznie bogatym mężczyznom i rywalizują między sobą o ich względy. Opowieść jest też niejako portretem mężczyzn, którzy wykorzystują bogactwo do spełniania swoich celów. Przebywając w tamtym środowisku autorka musiała zaakceptować dominację mężczyzn panującą na Bliskim Wschodzie.