„Chłopki. Opowieść o naszych
babkach” to reportaż traktujący o życiu
naszych babć i prababć. W ten sposób autorka daje im szansę, aby głosem swoich
potomków mogły opowiedzieć o tym co przeżyły. Jest to opowieść nie tylko o
trudach codziennego życia, ale też o marzeniach, lękach i codziennych
zmartwieniach. To bardzo mocna lektura, dająca do myślenia, nam, współcześnie żyjącym
kobietom. Wg mnie opisane wydarzenia są dowodem na siłę kobiet, ich bezgraniczne
oddanie rodzinie. Jest to opis wsi, gdzie panuje bieda i głód. Przez biedę ludzie
zmuszeni są pracować u bogatszych sąsiadów. Kobiety te pragną zmiany i toczą
niewidzialną walkę o siebie w patriarchalnym społeczeństwie.
Dla mnie była to dość trudna lektura. Wg mnie jest to jedna
z ważniejszych książek, bo jest to część przeszłości naszych rodzin. Mając tę
świadomość bardzo ciężko było mi przebrnąć przez tę książkę. Wytchnienie od
treści dawały mi liczne zdjęcia. Warto zadawać pytania na temat tamtych czasów
naszym babciom póki są wśród nas, bo dzięki temu możemy wysłuchać wiele
ciekawych i nieznanych historii. Znając choć trochę życie tego pokolenia
lektura reportażu ma szansę wzbudzić wiele emocji i przeżyć. Treść na pewno pozostanie
ze mną na długo. Bardzo mnie cieszy, że autorka podjęła się tak trudnego i
złożonego tematu, bo mam wrażenie, że w przestrzeni publicznej jest pomijany i
owiany milczeniem. Wg mnie pomysł napisania reportażu o zwykłych kobietach z
ludu był bardzo dobry. Uważam, że każdy powinien sięgnąć po tę książkę, dlatego że poszerza naszą
świadomość i wiedzę na temat historii polskiego społeczeństwa. Historia zawarta
w reportażu daje wiele do myślenia o naszej współczesnej tożsamości. Uważam, że
każdy powinien sięgnąć po tę pozycję
niezależnie od tego czy ktoś jest zainteresowany tematami społecznymi
czy nie. Polecam.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz