„Dziewczyny sprawiedliwe” to siedem historii kobiet i ich rodzin, które podczas II wojny światowej ratowały Żydów. Za pomoc uciekinierom groziła śmierć. Rodziny te musiały stawić czoło donosicielom i szantażystom. Przez nieprzychylność sąsiadów Niemcy urządzali rewizje, czego konsekwencją było życie w ciągłym strachu i niebezpieczeństwie, że zostaną zdemaskowani i zabici. Polacy przyjmowali Żydów do małych i skromnych domostw, do swoich wielodzietnych rodzin. Gdy ktoś nie mógł przyjąć potrzebującego do siebie lokowano go w leśnych kryjówkach. Ukrywanie Żydów wiązało się również z większymi wydatkami na żywność. Wraz ze swoimi podopiecznymi cierpieli także głód. W pomoc angażowane były także dzieci, które nie budziły podejrzeń. Po wielu latach ludzie, którzy ocaleli zgłaszali swoich wybawców do odznaczenia Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Odznaczenie to przyznawane było również pośmiertnie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz