'Zacząłem więc spisywać wspomnienia moje, moich koleżanek i kolegów. Z nadzieją, że jak je napiszę, to one mnie odejdą. Niestety, tak się nie stało... '
Bogdan Bartnikowski ur. w 1832 r. w
Warszawie. W czasie Powstania Warszawskiego, po opanowaniu dzielnicy Ochota,
gdzie mieszkał, przez oddziały RONA (Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa), wraz z
matką został wypędzony z domu i skierowany do obozu przejściowego w Pruszkowie
(tzw. Durchgangslager 121), skąd 12 sierpnia 1944 r. zostali obydwoje
wywiezieni do KL Auschwitz – Birkenau. W obozie został zarejestrowany jako
więzień 192731.
11 stycznia 1945 r. został razem z
matką ewakuowany do Berlina – Blankenburga (komando robocze obozu
Sachsenchausen). Po wyzwoleniu powrócił do Warszawy. W Powstaniu Warszawskim
stracił ojca. Przerwaną przez wojnę naukę kontynuował w Państwowym Gimnazjum i
Liceum im. Stefana Batorego. Po odbyciu służby wojskowej pracował jako dziennikarz.
Bogdan Bartnikowski miał 12 lat,
kiedy w nocy z 11 na 12 sierpnia 1944 roku znalazł się z mamą na rampie KL
Auschwitz – Birkenau. Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających
świadectw dziecięcej wrażliwości wobec piekła obozowej rzeczywistości.
Rutka
Wiem jak wygląda piekło
Wira z Powstania
Dziewczyny wojenne
Dziewczyny z Powstania
Dziewczyny z Syberii
Dziewczyny z Wołynia
Krwawy Wołyń '43
Przetrwałam
Rotmistrz Pilecki
Wiem jak wygląda piekło
Wira z Powstania
Dziewczyny wojenne
Dziewczyny z Powstania
Dziewczyny z Syberii
Dziewczyny z Wołynia
Krwawy Wołyń '43
Przetrwałam
Rotmistrz Pilecki

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz